Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zülqərneyn bir gün sübhdən axşama kimi məclisi hökumətdəəyləşdi, heç bir kimsə onun hüzuruna rəfi-hacət üçün gəlmədi. Öz
Müəzzin hekayəsiBir nəfər bədsövt olan müəzzin bir çöldə əzan verirdi və hər yanayüyürüb öz sövtünə qulaq asırdı. Ondan bu əcibə olan haləti görüb,
Padşah və zərifBir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərz
İflasa uğramış tacirBir nəfər tacir bildir bərşikəst olmuşdu, biri bu il. Bildir şikəst olantacir bu il şikəst olana rast gəlib soruşdu ki, keyfin necədir?
Padşah və şairBir gün bir padşah bir şairdən rəncidə olub, qətlinə hökm elədi.Buyurdu ki, cəllad gəlsin!
QəzvinliBir nəfər qəzvinlinin bir eşşəyi itmişdi. Sorağ edib car çağırırdı vədəmbədəm Allah-taalaya şükr edirdi.
NəqqaşBir nəfər nəqqaş bir şəhərə getdi. Orada nəqqaşlıqdan əl çəkib,təbabət ağaz qıldı. Bir müddətdən sonra onun vətənindən bir şəxs o
Xoşa ol aşiqə kim məclisində yarı olaXoşa ol aşiqə kim məclisində yarı ola,Visali-yardə fərxəndə ruzigarı ola.
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
Yar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavətYar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavət,Mümkün degil aşiq eləsin yarə ədavət.
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
Münqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizacMünqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizac,Ey Məsihanəfəsim, qıl məni-bimarə əlac!
Mən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yoxMən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yox,Bir bülbüli-fələkzədədir kim, baharı yox.
Aləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməzAləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməz,Bak edən canü dilindən vəsli-canan istəməz.
İstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdürİstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdür,Bülbüləm bir gülə kim, rövzeyi-rizvan gülüdür.
Bu günkü bəzmdə cami-şərabımız yoxdurBu günkü bəzmdə cami-şərabımız yoxdur,Qara olub günümüz, afitabımız yoxdur.
Hər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı varHər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı var,Lalə kimi, əyandı ki, köksündə dağı var.
Bülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilirBülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilir,Yansa pərvanə, qəmin şəmi-şəbi-tar bilir.
Bu pir könül tazə bir əhli-nəzər istərBu pir könül tazə bir əhli-nəzər istər,Əvvəlki keçibdir, bunu ondan bətər istər.
Alan qərarımı ol kakili-mütərradırAlan qərarımı ol kakili-mütərradır,Başımda, bilməyirəm hiç, bu nə sövdadır?
Ey məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündürEy məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündür,Ayineyi-dildə kədərü qəm nə üçündür?
Gəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbərGəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbər,Can çıxaydı cismdən əhvalə canan bixəbər.
Afitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdurAfitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdur,Ruhi-ruhullahi-əzəm, ruh üçün ya qutdur.
Fəqrü fənanı bilməz idim kimiya imişFəqrü fənanı bilməz idim kimiya imiş,Səngi-sitəm şikəstə dilə mumiya imiş.
Yoxdur əlac, çoxdu bu könlümdə həsrətimYoxdur əlac, çoxdu bu könlümdə həsrətim,Nə vəslə dəstrəs, nə fərağında taqətim.
Çıxıban şəhrdən, ey mah, cigərqan gəldim.Çıxıban şəhrdən, ey mah, cigərqan gəldim.Bu səfərdən tapıban ay kimi nöqsan, gəldim.
Aşiqəm, aşiqəm nigarə qəsəmAşiqəm, aşiqəm nigarə qəsəm,O siyəhçeşmi-pürxumarə qəsəm.
Ta o mahın xətü xalinə nigah eyləmişəmTa o mahın xətü xalinə nigah eyləmişəm,Günümü eşqlə aləmdə siyah eyləmişəm.
Ey gül, sənə əvvəldə xəridar mən oldumEy gül, sənə əvvəldə xəridar mən oldum,Axır nəzərində hamıdan xar mən oldum.
Bir Leyli sevib eşqdə sövdalərə düşdüm.Bir Leyli sevib eşqdə sövdalərə düşdüm.Məcnunə dönüb daməni-səhralərə düşdüm.