Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qılıb hər tarına bir binəvanı mübtəla zülfün,Olubdur əhli-eşqə, ey sitəmgər, min bəla zülfün,
Həmdəmi-yar əgər fəriştə olaHəmdəmi-yar əgər fəriştə ola,Aşiqi-zarı bədgüman eylər.
Səni hüsn ilə binəzir görübSəni hüsn ilə binəzir görüb,“Vəhdə hu la şərikə-la” dedilər.
Sazı səksəndə ögrənən idbarSazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, olma çox da sadəzəmir)Ey oğul, olma çox da sadəzəmir,Ta sənə mərdüm eyləyə təzvir.
Tacirin axmaqlığıVardı bir mərdi-sahibi-rövnəq,Tacir idi və leyk çox əhməq.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, bil ki, ola əta kani)Ey oğul, bil ki, ol əta kaniXəlq edib səndən ötrü dünyani.
Şirvanın təzə bəyləri haqqındaÇünki xəllaqi-cahan xilqəti-imkan elədi,Kənzi-məxfidə olan sirri nümayan elədi,
Sünnü, şiə və əliallahiBir nəfər şiə ilə bir sünniBir-birindən acıqlı, həm kinni,
Ayı və siçan hekayəsiBir ayı yatmış idi rahətlə,Uzanıb xeyli istirahətlə.
Qonağın macərasıBir fəqir oldu bir fəqirə qonaq,Bir evi var idi necə çardaq.
İskəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İskəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər –
Loğmanın satılmasıBelə derlər ki, Həzrəti-LoğmanHəbəş əhliydi, ya ki ol Sudan.
Gənc sərxoş və abidBir gecə bir cəvani-məstü xumarBir nəfər parsayə oldu düçar.
ÖyüdEy oğul, həzrəti-rəsulüllahDedi: – “Əlkasibü həbibullah”.
Hammalın vəqəsiBir səbət şişə bir nəfər həmmalAparırdı dalında malamal.
İskəndərin vəqəsi (Nəql edirlər ki, bir gün İskəndər)Nəql edirlər ki, bir gün İskəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Aslan və iki öküzBir çəragah içində iki öküzOtlayırlardı şad gecə-gündüz.
ZərifəEvdə bir şəxs itirdi bir suzən,Çıxıban axtarırdı bərzəndən.
ÖyüdEy oğul, olma hiç gidyə-tələb –Ki, gədalarda yoxdu şərmü ədəb.
Şahın cavabıSərvəri-muşan eşidib bu sözü,Tünd qızardı acığından gözü,
Siçan şahının qoşun toplamasıŞahi-siçan hökm elədi ləşkərə,Zəhr ilə su verdi hamı xəncərə.
Nuşirəvanın sualıBir dəfə məclisdə Nuşirəvan Büzürgmehrdən sual elədi ki, eyhəkimi-rövşənrəy, dünyada nə şey yaxşıdır?
Çəpgöz hekayəsiBir əhvəldən (yəni çəp) bir nəfər şəxs soruşdu ki, bu söz doğrudurki, deyirlər çəplər biri iki görür?
Padşah və zərifBir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərz
Dərviş və zərifBir zərif bir dərvişin evinə qonaq gəldi. O dərviş damının üstünəçox nazik ağaclar döşəmişdi. Hər saatda ağaclar üstə olan torpağın
Padşah və vəzirBir dəfə bir padşah vəzirlərindən birinə dedi ki, ey vəzir, görəsəndünyada bir elə yer olurmu ki, orada milçək olmaya?
Qəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləbQəmzə peykanın çəkib hərdəm bizə, ey nuşləb,Bisəbəb qan tökmək istərsən, nədir axır səbəb?
Ol ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedibOl ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedib,Alıbdı səbrü qərarimi aşikarə, gedib.