Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şirvanə səni eylərəm, ey namə, rəvanə,Dön abi-rəvanə.
Bir məktuba cavabBir vəqti-xocəstə, hiyni-xürrəm-Kim, talib idi könül dəmadəm.
Sədi və xəsisSədi, ol köhnə bülbüli-ŞirazBu sifət eyləyib bu nəqli təraz –
Padşah və ədibVar idi bir ədibi-danişmənd,Bəhri-elmü kəmalü mədəni-pənd.
Eşşək və arılarBir neçə kəndi gördü bir eşşək,Arılar onda işləyir bişək.
HekayətNuşirəvan əsrində bir nəfər zalım bir zəifə bir qapaz vurmuşdu.Nuşirəvan qapaz vuran şəxsin qətlinə hökm elədi. Həlak elədilər.
NadirələrCühanın bir vaxt eşşəyi itmişdi. Fəryad eləyirdi ki, hər kəs mənimeşşəyimi tapsa, iki eşşək ona müjdəganlıq verərəm.
Sövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdirSövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdir,Gər yandım, alışdım, dedim: allah kərimdir.
Yadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlarYadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlar,Yar hicrin çəkən, əlbəttə ki, naçar ağlar,
Girib həmmam ara dildarı gördümGirib həmmam ara dildarı gördüm,Təcəlladən əyan didarı gördüm.
Saqi, mey ver, genə bir tazə günah istəyirəm.Saqi, mey ver, genə bir tazə günah istəyirəm.Qara göz, nameyi-əmalı siyah istəyirəm.
Ancaq o məhin zülfü nə iyman alır əldənAncaq o məhin zülfü nə iyman alır əldən,Ahu baxışı, qarə gözü can alır əldən.
Dün eşitdim bir siyəhzülfə giriftar olmusanDün eşitdim bir siyəhzülfə giriftar olmusan,Ey mələksurət, mənim tək aşiqi-zar olmusan.
Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydıNolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı,Alıb piyalə ələ yar meygüsarım olaydı.
Verdim könül ol şuxi-dilazarə əbəsVerdim könül ol şuxi-dilazarə əbəs,Qıldım özümü yovunca hər xarə əbəs.
Seyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yarSeyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yar,Ol etdigi qəzəbləri həm eyni-naz imiş.
Bu səffədə piri tulla gürgəBu səffədə piri tulla gürgə,Damə atılır kühən süpürgə.
Dibaçə[...] Bəndeyi-bimiqdar, Seyyidi-xaksar ərbabi-fəhm və fərasətəvə əshabi-kiyasətə ərz edir ki, bəzi mətalibi-aliyələr ki, idrakı cəmi
BaşlanğıcHəmdi-bihəd xudayi-sübhanə –Ki, çatıb feyzi kövnü imkanə!
Peyğəmbərin tərifiDəxi yüz töhfeyi-səlatü səlam,Nə qədər var bu gərdişi-əcram,
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Xəsis əhvalatıBir bəxilə deyib bir əhli-füsunBir yuxu görmüşəm, de xeyr olsun.
Padşah və bağbanSübh bir padşah oldu səvar,Edibən sürət ilə əzmi-şikar.
Loğmanın vəqəsiDörd min il ömr eylədi Loğman,Oldu ol vəqt ömrü kim, payan,
Abid və quru kəlləÇay kənarında bir nəfər abidHəqqə olmuşdu şövq ilə sacid.
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
Oğru və fəqirTutdu bir düzdi-nabəkarı əsəs,Bağladı bir sütuna möhkəmü bəs.
Hatəmin macərasıSəxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid)Cəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid!
Həmədan hakimiGəldi bir hakimi-ülüvv-məkan,Həmədan ölkəsində oldu əyan –