Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Buzdan da soyuq qəlbindən məniSilsən də birdir, silməsən də bir.
Hardasınız?Deyin hardasınız, gənclik illərim,Yaman öyrənmişdi ürəyim sizə,
Ömrü beşgünlükMəhəbbət məktəbindən yüz töhmətin var sənin,Sevgidən söz açmağa nə cürətin var sənin?!
Məndən soruşGənc oxucum, yurdumuzun cəlalını məndən soruş,Cənubunu məndən soruş, şimalını məndən soruş.
Əlimdən ellər tutubBöyük sənətə bağlı şair Süleymanam mən,Ürək sözündə haqlı şair Süleymanam mən.
TəsəlliYenə hər ilkitək Şüvəlandayam,Əkdiyim ağaclar qocalır məntək.
Suala cavabDostlarım soruşur: “Neçə yaşın var?”Deyirəm: “Nə bilim, itibdir hesab”
GöründüYenə ürəyimdə qaynayır qanım,İlk bahar qoltuğu sazlı göründü.
Gecdir artıqYaman qarışdırmışdı şöhrət mənim başımı,Yaxınıma qoymurdum dostumu, yoldaşımı.
YadigarVətən hədiyyə edibdir bu iftixarı mənə,Odur, o, sevdirən ömrümdə ilk baharı mənə.
Adını saxlaHəyat yollarında, könül, həmişə,Yadında müqəddəs andını saxla.
AnalarGörün nə aləmdir, bizim analar,Biri övladına çırağım deyir.
AtamaAta! Sən bu həyatdan nakam getmədin əsla,Gəlir övladlarının ocağından işıqlar.
Bir dədə axtarıramEldən gizli deyil bu, yetim böyümüşəm mən,Məşq edirəm qələmlə kağızlar üstdə hərdən.
Qəribə nitqGecə-gündüz sənətim yazmaqdır ancaq mənim,Qəlbim söz dəryasıdır, taleyimə bax mənim,
Möhkəm birlikƏcəb şeydir: yazınızzəif əsərlər – o, sən,
Tanıya bildimSəni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
Nakam şairO qədər yazdı ki, dəftərlərə, əldən düşdü,Çox özündən dedi, “mən”, “mən” dedi, dildən düşdü.
Yubiley aşiqiYubiley istəyirəm, yubiley istəyirəm,Çox az şey istəyirəm, çox az şey istəyirəm,
Sərçə balladasıŞarj-nəzirə*Günlərin bir günündə
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
Gecəli-gündüzlüAzadlığıma şahid qanım rəngli bayrağıÖmürlük başı üstə saxlayan şairəm mən.
Ağ günlü nəvəmsənNəvəm Azadəyə*Azadə! Gözəllər gözəlindən də gözəlsən!
Adın kimiDostum Rəşidə*Gəl öz köhnə dostunun sözlərini eşit sən,
Hardadır?Öyrənin, ey durnalar, təbrizli yarım hardadır,Ellərin istəklisi, gülüzlü yarım hardadır?
AğladıUrmiya gölünə qan çilədilər,Ördəyim ağladı, qazım ağladı.
UçunuzHara uçursunuz, bilim, durnalar!Mənim tərcümanım, dilim durnalar!
Ürəyimi verərəmXəzan vursa bağçanı, çiçəyimi verərəm,Süfrəndə şey tapmasan, çörəyimi verərəm.
ZindanHeyhat! Necə dözsün buna insan:Vur, vur ki, yıxılsın təməlindən
Dinlə məniBir ana övladıyıq, dinlə məni, qardaşım,Hicrandan sinəmizdə min dağım, min dağın var.