Tofiq Bayram · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mədəniyyət sarayında hamı sülhə qol çəkir,Ağ günlərə, səadətə, ürəyində yol çəkir.
Şair dostumaÇinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Təzə olsunGəlirsən, müjdələr gəlir səsində,Bütün yer üzünə sevinc yayırsan.
Dəzgah arxasındaİşləyir qəlbində şirin bir dilək,Nə əllər yorulur, nə ürək doyur.
Təbrik çiçəkləriİlk müəllimim Kübra*Əliyevaya ithaf edirəm*
Azərbaycan deyəndəVətən mənim bu günüm,Sabahkı toy-düyünüm.
Evə qayıdırıqÇatsaq da rütbəyə, ali savada,Adi fəhlə kimi işləsək də biz,
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Gərək elə yanım...Deyirsən, hissini bir az cilovla,Bir az mülayim ol, hələ uşaqsan.
Türk müğənnisi Sevda AydanaBir cüt qara göz görmüşəm,Zülmətdən qara.
Azərbaycan dünya gəzirSevimli dirijorumuz*Niyaziyə ithaf edirəm*
Gəlin açıq danışaq...Bu təfəkkür əsrindəŞair olmaq çətindir
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.
Mehdi Hüseyn küçəsiBir küçə var –Dünyanı
Səməd Vurğun görüşdəKeçən bir tarixi salıram yada,Şirin xatirədir körpəliyimdən;
Atanın arzusuQəşəngdir oğlumun xurmayı saçı,Qaşları qaradır, gözləri qonur.
Oğul məhəbbətiİlk dəfə dünyaya sanki göz açdım,Mən yaşa dolmamış ağıla doldum.
Ömrümə bir gün qalmış...Kaş ki, öləcəyim günü biləydim,Biləydim nə zaman son nəfəsimdir.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
Kəhər atla söhbətimDolana-dolana şütüyüb dağıBir yol təntiməyir polad köhlənim.
Dənizdən gəlirəm...Elə ki, sahilə yanaşır gəmi,Görüş həsrətilə ürəklər əsir.
O niyə qocaldı?Vurğunun saçları vaxtsız ağardı,Gümüş dalğalar qondu başına.
Qəlbimə adın yazılıbSənə söz çələngi hörürəm, ustad,Qəlbimə silinməz adın yazılıb.
Heykəl qarşısındaZəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
Xəyal və həqiqətBir vaxt xəyalında yuxu tək şirinBir aləm yaradıb “İqbalnamə”də.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
Şairin hədiyyəsiŞair saatını açıb qolundan,Sənə bağışlayıb dedi sözünü:
Ruhun şad olsunDedi məzarımı kəndimdə qazın,Yanıma bir fırça qoyun, bir çiçək.