Tofiq Bayram · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Salmayın fikrimi qəribliyə siz,İnanın, harda ki, şair sözü var.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
Əli KəriməI**Sındı şerimizin kövrək qanadı,
Arxiv şeirləriSən mənim qədrimi biləsən deyə,*Bu cavan yaşımda ölümmü indi?*
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Qadın ürəyiNecə rəhmlidir, necə amansız,Necə mehribandır qadın ürəyi!
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
Səttar möcüzəsiŞəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
RəqibsizAqillər mehriban, nadanlar sərtdi,Bircə gün olmazdı evi təbibsiz.
DərdimGözümə gəlibdir mirvari suyu,Kaş ki, mirvarinin özü gələydi.
Bir müğənniyəBaxıram, ekranda par-par yanırsan,Barmağın, qulağın brilyant, yaqut.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
Bayram şəhəriYarpaqları qızarmışAğacların budağı
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Dost töhmətiDedi: – Oxumuram təzə şerini,Xeyli var heç yanda görünmür imzan
İllər boyuİllər keçir, ürək deyir:Gecə-gündüz yarat, şair.
BəlkəDöşdə sürü ağarır,Qucaqlaşır dağ, aran.
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.
VəsiyyətimHəkimimə yalvarın, bədənimi yarmasın,Həkimimə yalvarın, hay haray qoparmasın.
BezdirmisənAvqust günəşindən boğulur nəfəs,Təntiyib tuturuq ürəyimizi.
ZooparkdaBir “ovçu” ceyranı görür qəfəsdə,Gözləri qurd kimi yanıb parlayır.
Qızıl və poladQramla ölçülür qızıl həmişə,Qapan tərəzidə çəkilir polad.