Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ol deyil aşiq, mənimtək eşqdə rüsva deyil,Ruzü şəb Məcnun olub sərgəşteyi-səhra deyil.
Səbr qıl qürbət əra möhnətü hicranə, könülSəbr qıl qürbət əra möhnətü hicranə, könül,Bir də müşkül yetə əl daməni-cananə, könül.
Fəda olum sənə, ey Yusifi-zəmanə balamFəda olum sənə, ey Yusifi-zəmanə balamKi, gəlməyib dəxi mislin sənin cahanə, balam.
Meyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həramMeyi-nabi oxuyur zahidi-bizövq həram,Kafərəm, almasam ol saqi əlindən gər cam.
Sevmişəm mən səni, ey şux, peşiman deyiləmSevmişəm mən səni, ey şux, peşiman deyiləm,Səndən əl çəksəm ölüncə əyər, insan deyiləm.
Bu qürbət ölkədə mən görmədim səfa, gedirəmBu qürbət ölkədə mən görmədim səfa, gedirəm,Bu qədri bəsdi mənə, çəkmişəm cəfa, gedirəm.
Sevgilim, bir bilmədin, sənsiz nə möhnət çəkmişəm.Sevgilim, bir bilmədin, sənsiz nə möhnət çəkmişəm.Bivücud əğyarlərdən çox əziyyət çəkmişəm.
Verən yoxdur nigarimdən nişan, yarəb, nə bədbəxtəm!Verən yoxdur nigarimdən nişan, yarəb, nə bədbəxtəm!Dönübdür kövkəbi-bəxtim güman, yarəb, nə bədbəxtəm!
Ey qarə gözlü, zülfün əlindən bəladəyəmEy qarə gözlü, zülfün əlindən bəladəyəm,Bir dərdə düşmüşəm ki, bu günlə səbadəyəm!
Səni mən, ey büti-məhru, özümə aşina derdimSəni mən, ey büti-məhru, özümə aşina derdim,Xəyali-xam edib, cana, səni əhli-vəfa derdim.
Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!O qarə gözlərinin can fədasıyam, gözəlim!
Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Ülfət etmək bu gözəllərlə xətamış, nə bilim!
Bir sən kimi vəfasız olan yarə neyləyimBir sən kimi vəfasız olan yarə neyləyim,Canan ki verdi könlünü əğyarə, neyləyim?!
Yetişdi qeyri aşiqlər vüsali-yarə, mən qaldımYetişdi qeyri aşiqlər vüsali-yarə, mən qaldım,Xəlayiq çarə tapdı dərdinə, biçarə mən qaldım.
Dedim, əğyar ilə gəzmə, sənə çox yalvardımDedim, əğyar ilə gəzmə, sənə çox yalvardım,İndi dincəl, gözəlim, mən də ölüb qurtardım.
Mən, sevgilim, eşqində gərək bülbül olaydım!Mən, sevgilim, eşqində gərək bülbül olaydım!Mərmər sinən üstündə qızıl bir gül olaydım!
Dedim ki, bir neçə söz yari-məhcamalə yazımDedim ki, bir neçə söz yari-məhcamalə yazım,Dəyişdim hicr qəmin ləzzəti-vüsalə yazım,
Bir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qanBir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qan,Eylərəm bülbüli-şuridə kimi ahü fəğan.
Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Evin abad ola, əl çək dili-viranımdan.
Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Xain gözünü çək dərəmizdən, dağımızdan!
Sevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasanSevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasan,Öpəsən ləblərin, o naz edə, sən kam alasan.
Söylə, ey gül, hansı bağın sən güli-rənasısan?Söylə, ey gül, hansı bağın sən güli-rənasısan?Hansı gülzari-behiştin sərvisən, tubasısan?
Fələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndənFələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndən,Olurmu, çəksin əl aşiq, söylə, ey məhliqa, səndən?
Ey zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindənEy zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindən,Övladi-bəşər qurtaracaq qanlı əlindən.
Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Aç gizli müəmmanı o qönçə dəhənindən.
Töküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdənTöküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdən,Bu rövşəndir ki, qan tökcək olur mərdüm nihan gözdən.
Olmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mənOlmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mən,Eşq tərkin qılmaram od içrə yanə-yanə mən.
İnanmışam, gözəlim, xalq içində bir sənə mənİnanmışam, gözəlim, xalq içində bir sənə mən,Zəmanə bülbülüyəm, aşiqəm o gülşənə mən.
Çox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mənÇox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mən,Tapmadım aləmdə öz könlüm sevən cananı mən.
Könlüm olubdu mail ol yarə, neyləyim mən?Könlüm olubdu mail ol yarə, neyləyim mən?Oldum onun qəmindən biçarə, neyləyim mən?