Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gün şəndir xəstəxana, baxışlarda bir sevinc var,Ağrısını unutmuşdur bir anlığa yaralılar.
Qəhrəmanın ölümüBütün Bakı fikirdədir, göy sükutda, dəniz lal...Nə meh əsir, nə titrəyir ağacların yarpağı.
Məhəbbət ilhama çağırır məniYenə də yam-yaşıl geyinir dağlar,Göz kimi durulur qaynar bulaqlar.
DüşüncələrGah olur ki, ovçu könlüm dağlar aşaraq,Asta gedib, ağır gəzib, ellər dolanır…
Musa CəliləO gün ki, üstünü cəlladlar aldı,Günahsız töküldü müqəddəs qanın.
ŞikayətQulaq asın, dost-aşnalar,Bir pərişan kamanım var.
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
ZeynalKöhnə bir evciyəz gördüm, içi toz, torpaq,Sökük divarları var hisli, paslı.
DağlarYenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Bizim dağlarınDün oxdum şerini, düşdü yadımaGülümsər dövranı bizim dağların.
ŞikayətMənəm bu dünyada bəlalar çəkənNakişi, naşükür insan əlindən.
Adsız şeirMən o sevdalı qızın,O qanadlı yıldızın
İşçiƏyilsin səcdənə yıldızlar, aylar,Sənsən dünyaların fəxri, şöhrəti.
Həyat dedikiəri şübhəli bir şeyHəyat dedikiəri şübhəli bir şey,Ölümsə şübhədən çıxmaq deməkdir.
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
Kür çayıAyrı dağlar kimi qol-qanad atan,Coşqun dalğaları buluda çatan,
Şərqin qapısıŞƏHƏR OYANIRKƏNGünəş qısqanaraq ürkdü gecədən,
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
Xavər üçünKaranlıklar çökürkən pəncərəmdə hər axşam,Parlar, gülər ruhimə gözlərində yanan şam.
Sevgilimin qılığıGecə cansız, gecə sakit, gecə lal!Nə qədər uçsa da uçduqca xəyal.
Şairin sevgilisinə!Sevgilim! Xavərim! Son bahar çağıUçub tökülürdü ömrümün bağı...
Üzərimdə qara-qaraUzərimdə qara-qara,İlan başlı buludlar var...
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
Ləzgi qızıƏtəyini çirməyərəkSamur çaydan keçəndə sən,
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
Qızıl şahinlərTərlan kimi qıy vuraraq buludlardan-buludlara,Uçub gedir şahinlərim dumanları yara-yara.
Qəhrəmanın hünəriAdını şeirlə mən alqışladım,Sərv ağacı kimi ucaldı başım.
Məhəbbətİztirab içində yatır qəhrəman,Nə qədər solğundur onun bənizi.
İyirmi beş baharBu gün könlüm evi yenə abaddırŞanlı, təntənəli bir şəhər kimi.
Bahar düşüncələriBahar, istəklimsən başdan, binadan,Ən gözəl qızısan sən təbiətin!