Qəzəl 193

بر سر من نامده است از تو جفاجوی‌تردر همه عالم توئی از همه بدخوی‌تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 197

سرهای سراندازان در پای تو اولی‌تردر سینهٔ جان‌بازان سودای تو اولی‌تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 199

روز عمرم در شب افتاده است بازوز شبم روز عنا زاده است باز

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 205

کشد مو بر تن نخجیر تیر از شوق پیکانشبه دل چون رنگ بر گل می‌دود زخم نمایانش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 230

الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیمچون مغان از قلهٔ می قبله‌ای برساختیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 233

یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده‌امزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 235

زنگ دل از آب روی شستیموز درد هوا سبوی شستیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 243

گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 261

نیم شب پی گم کنان در کوی جانان آمدمهمچو جان بی‌سایه و چون سایه بی‌جان آمدم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 267

ز باغت بجز بوی و رنگی نبینمخود آن بوی را هم درنگی نبینم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 268

ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دل‌جویی ندارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 270

دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 272

دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 284

ای باد بوی یوسف دلها به ما رسانیک نوبر از نهال دل ما به ما رسان

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 288

تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز منبا تو ننشینم به کام خویشتن بی‌خویشتن

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 297

گرچه جانی از نظر پنهان مشورحم کن در خون جان ای جان مشو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 299

پشت پایی زد خرد را روی تورنگ هستی داد جان را بوی تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 301

بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 323

خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 330

زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 335

گلی از باغ وفا آمده‌ایخود خس و خار نما آمده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 337

تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ایبس توبه‌های ما که به هم درشکسته‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 344

گر زیر زلف‌بند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 357

بانگ آمد از قِنینه که‌آباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 358

دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 363

زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئیکرد آنچه خواست با دل از جان چه خواست گوئی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 365

هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری؟یا راست‌تر ز قد تو باشد صنوبری؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 371

گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 380

ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 388

ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی

Xaqani Şirvani1 dəq