Qitə 287

منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 290

خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 306

راز دارم مرا ز دست مدهبی‌خودان را به خودپرست مده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 313

نیک مردی کجاست خاقانیکه در او درد مردمی یابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 324

پاکا ملکا قدّ فلک راجز بهر سجود خم نکردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 329

آفاق زیر خاتم خوارزم شاهی اَستمانا ز بخت یافت نگین پیمبری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 353

آب شهوت مریز خاقانیدست ازین آب هم به آب بشوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Ərəbcə şeir 10

یا صفوة الرحمن شافع خلقهانی اتیتک عبدرق عانیا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 4

رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 23

دل پیشکش تو جان نهاده استعشقت به دل جهان نهاده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 32

حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 33

بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 51

به باغ وصل تو خاری رقیبِ صد ورد استبه یاد روی تو دردی طبیبِ صد درد است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 52

تیره‌زلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 55

سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 57

بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 59

دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 66

مِی‌ خور که جهان حریف‌جوی استآفاق ز سبزه تازه‌روی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 68

ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 74

سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 85

آن‌ها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 89

دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 90

دولتِ عشقِ تو آمد عالمِ جان تازه کردعقل، کافر بود آن رُخ دید و ایمان تازه کرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 95

عذر از که توان خواست که دلبر نپذیردافغان چه توان کرد که داور نپذیرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 98

آن زمان کو زلف را سر می‌برداز صبا پیوند عنبر می‌برد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 122

لعلت اندر سخن شکر خایدرویت انگشت بر قمر خاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 123

دل از آن راحت جان نشکیبدتشنه از آن آب روان نشکیبد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 127

دل از آن دلستان به کس نرسدبر از آن بوستان به کس نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 134

باغ جان را صبوحی آب دهیدو آن شفق رنگ صبح تاب دهید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 150

عقل ز دست غمت دست به سر می‌رودبر سر کوی تو باد هم به خطر می‌رود

Xaqani Şirvani1 dəq