Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل سکهٔ عشق مینگردانَدجان خطبهٔ عافیت نمیخواند
Qəzəl 161خار غم تو گل طرب دارددل در پی تو سر طلب دارد
Qəzəl 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Qəzəl 170عشق تو اندر دلم شاخ کنون میزندوز دل من صبر را بیخ کنون میکند
Qəzəl 181آمد نفس صبح و سلامت نرسانیدبوی تو بیاورد و پیامت نرسانید
Qəzəl 183چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید
Qəzəl 186دُرّ خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهدنرگس مست را خطت خوب سراب میدهد
Qəzəl 187عشقت آتش ز جان برانگیزدرستخیز از جهان برانگیزد
Qəzəl 193بر سر من نامده است از تو جفاجویتردر همه عالم توئی از همه بدخویتر
Qəzəl 194رحم کن رحم، نظر بازمگیرلطف کن لطف، خبر بازمگیر
Qəzəl 199روز عمرم در شب افتاده است بازوز شبم روز عنا زاده است باز
Qəzəl 208چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگشصدف گهر نماید شکر عقیق رنگش
Qəzəl 209خستهام نیک از بد ایام خویشطیرهام بر طالع پدرام خویش
Qəzəl 216بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Qəzəl 223نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Qəzəl 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Qəzəl 248دیده در کار لب و خالش کنمپیشکش هم جان و هم مالش کنم
Qəzəl 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Qəzəl 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Qəzəl 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Qəzəl 268ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دلجویی ندارم
Qəzəl 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Qəzəl 272دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Qəzəl 299پشت پایی زد خرد را روی تورنگ هستی داد جان را بوی تو
Qəzəl 301بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او
Qəzəl 308ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Qəzəl 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Qəzəl 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Qəzəl 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای