Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Qitə 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Qitə 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qitə 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Qitə 78خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست
Qitə 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت
Qitə 107از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد
Qitə 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qitə 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qitə 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Qitə 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qitə 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Qitə 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qitə 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qitə 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qitə 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Qitə 199مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور
Qitə 210دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش
Qitə 211هر کو در نقص دید در خودکاملتر اهل دین شمارش
Qitə 218به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش
Qitə 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Qitə 232ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qitə 244از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qitə 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qitə 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Qitə 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم
Qitə 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من