Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما غم کس نخوردهایم مگرکه دگر کس نمیخورد غم ما
Qitə 28دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمانسیمابوار زین سوی چاه زمین گریخت
Qitə 82ای همه نیستها به صنع تو هستهستها با کمال ذات تو نیست
Qitə 83مهتر قالیان و نور مرندمیلشان جز به سربلندی نیست
Qitə 87Təəssüflər, oğlum Rəşid, ömrümün tək meyvəsi,İyirmiyə çatan kimi bir nəfəsdə, aman, getdi.
Qitə 92سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت
Qitə 101اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
Qitə 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Qitə 153همه عیباند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند
Qitə 181شنودهای دم خاقانی از مدیح کسانکنون هجای خسان میشنو که هم شاید
Qitə 204منه غرامت خاقانیا نهاد فلک راببین فلک به چه ماند در آن نهاد که هستش
Qitə 206هر کجا از خجندیان صدری استز آتش فکرت آب میچکدش
Qitə 213گنج فضائل افضل ساوی شناس و بسکز علم مطلق آیت دوران شناسمش
Qitə 216من که خاقانیم نموداریمختصر دیدهام ز طالع خویش
Qitə 225خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک
Qitə 231دو گهر دان پیمبری و کرمزاده از کان کاینات به هم
Qitə 236من که خاقانیم جفای وطنبُردهام وز جفا گریختهام
Qitə 268این غَر غَرچه جغد دمن استنیست او را چو همای اصل کریم
Qitə 269چشم خونین همه شب قامت شب پیمایمتا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم
Qitə 326اگر معزی و جاحظ به روزگار منندیبه نظم و نثر همانا که پیشکار منندی
Qitə 339ای بزم تو فروخته رایات خرمیدر شان عهدت آمده آیات محکمی
Qitə 358خاقانی است بلبل عنقا سخن ولیعنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی
Qitə 360اِی ظُلْمِ تو، مُخَرِّبِ مُلْکِ یَزیدیانلاف اَز عَلْی مَزَن که یَزیدِ دوم تویی
Tərkibbənd 4برقع زرنگار بندد صبحنقش رخسار یار بندد صبح
Qəzəl 9ای پار دوست بوده و امسال آشناوی از سزا بریده و بگزیده ناسزا
Qəzəl 11جام می تا خط بغداد ده ای یار مراباز هم در خط بغداد فکن بار مرا
Qəzəl 58شوری ز دو عشق در سر ماستمیدان دل، از دو لشکر آراست
Qəzəl 60آن نازنین که عیسی دلها زبان اوستعودالصلب من خط زُنارسان اوست
Qəzəl 64کیست که در کوی تو فتنهٔ روی تو نیستوز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
Qəzəl 67دل را ز دم تو وامْ روزی استوز صاف تو دُردِ خام روزی است