Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کمین گشادن دهر و کمان کشیدن چرخبرای چیست ندانی، برای کینهٔ من
Qitə 304دیده از کار جهان دربسته بهراه همت زین و آن دربسته به
Qitə 316سر انگشت میرزد بیبیبر من انگشت میگزد بیبی
Qitə 322اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی
Qitə 343گر از غم خلاصی طلب کردمیهم از نای نوشی سبب کردمی
Qitə 356می تا خط جام آر به رنگ لب دلجویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی
Tərkibbənd 3الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت میدمد از کام صبح
Qəzəl 39آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست
Qəzəl 41ای قوی دل به رفیعالدرجاتوز برائت به جهان داده برات
Qəzəl 45لعل او بازار جان خواهد شکستخندهٔ او مُهر کان خواهد شکست
Qəzəl 48از حال خود شکسته دلان را خبر فرستتسکین جان سوختگان یک نظر فرست
Qəzəl 69خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Qəzəl 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Qəzəl 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Qəzəl 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Qəzəl 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Qəzəl 207عقل ما سلطان جان میخواندشمجلسافروز جهان میخواندش
Qəzəl 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Qəzəl 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Qəzəl 280دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن
Qəzəl 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Qəzəl 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Qəzəl 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Qəzəl 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Qəzəl 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Qəzəl 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Qəzəl 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Qəzəl 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Qəsidə 9از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ماجان به استقبال شد کای مهد جانها تا کجا