Qitə 288

کمین گشادن دهر و کمان کشیدن چرخبرای چیست ندانی، برای کینهٔ من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 304

دیده از کار جهان دربسته بهراه همت زین و آن دربسته به

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 316

سر انگشت می‌رزد بی‌بیبر من انگشت می‌گزد بی‌بی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 322

اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 343

گر از غم خلاصی طلب کردمیهم از نای نوشی سبب کردمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 356

می تا خط جام آر به رنگ لب دل‌جویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Tərkibbənd 3

الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت می‌دمد از کام صبح

Xaqani Şirvani11 dəq
Qəzəl 39

آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 41

ای قوی دل به رفیع‌الدرجاتوز برائت به جهان داده برات

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 45

لعل او بازار جان خواهد شکستخندهٔ او مُهر کان خواهد شکست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 48

از حال خود شکسته دلان را خبر فرستتسکین جان سوختگان یک نظر فرست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 69

خاکی‌دلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آب‌خور آتشین گریخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 81

بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 129

ازین ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کسوزین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 130

می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 184

با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 207

عقل ما سلطان جان می‌خواندشمجلس‌افروز جهان می‌خواندش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 237

گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل هم‌چو آبم تا هوسناک توام؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 259

یارب از عشق چه سرمستم و بی‌خویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 280

دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 324

شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 331

این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 340

تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 350

کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 356

دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 375

با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهیکار شکستگان را سامان نمی‌دهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 377

خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 379

از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نه‌ای و روزی صد رنگ برآمیزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 381

عتاب رنگ به من نامه‌ای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 9

از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ماجان به استقبال شد کای مهد جان‌ها تا کجا

Xaqani Şirvani10 dəq