Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلم غارتیدی ز بس ترکتازیز پایم فکندی ز بس دست یازی
Qəsidə 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Qəsidə 79گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند
Qəsidə 108Gəldi səhər məst ikən, girdi qapımdan nigar,Sübhə gül ətri saçır, gözləri olmuş xumar.
Qəsidə 113Mavi rəngli bu yer üzündə bəşər,Kordu, ancaq gözətçilik eylər.
Qəsidə 114Bəh-bəh, ey bəxt, mehriban canan,Ey cəfalar çəkən, vəfalı olan.
Qəsidə 127Şahın ədaləti beş növbə təblini çaldı,Təzadı boşladı dörd təb, birləşib qaldı.
Qəsidə 135O pirimiz ki, sübhliqa Xızrdır adı,Hər sübh Xızr çeşməsidir ağzının dadı.
Qəsidə 144Əbədiyyət aləminə yol saldığım üçün, mən,Baş əymərəm fani dünya sarayına qətiyyən.
Qəsidə 149Qucaqlayıb dizimi səbrlə səhərlərdə,Könüllə cismimi acizliyim salar dərdə.
Qəsidə 161Yaydı bahar yelləri sur səsini hər yana,Xoş nəfəsindən onun gəldi təbiət cana.
Qəsidə 163Ayrılmışam bütün aləm qeydindən,Varlığımla bağlanmışam sənə mən.
Qəsidə 164Bir sehirkar şair mənəm cahanda,Sözlərimdə möcüz var hər zamanda.
Qəsidə 175Aləmin zatında şadlıqdan tapılmaz bir nişan,Adəm Övladı adamlıqdan uzaqdır, sən inan!
Qəsidə 176Hər səhər qalxar göyə ah ilə əfqanım mənim,Qərq olar qanda şəfəqtək çeşmi-giryanım mənim.
Qəsidə 186Göç təblinin səsinə oyandım səhər-səhər,Keçdi gecə nə tez, deyə, yandım səhər-səhər.
Qəsidə 201Eşqi hər aşiq qəlbinə atəş salan, ey gülüzar!Yüz min könül bir qəmzənə can bəxş edib, ağuş açar.
Rübai 37Vəfa axtarırdı bu yazıq ürək,Yolunu azmışdı, arardı kömək.
Rübai 49Təzədən qövr etdi yenə göhnə qəm,Ürəyim bu dərdə tapmadı məlhəm.
Rübai 98خاقانی را که آسمان بستایدای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید
Rübai 118Ey bəxti xoş olan, zəkası kamil,Bu dünya malına, gəl, olma mayil!
Rübai 129Kimin ibadətdə yoxsa qüsuru,Parlayar üzündə səadət nuru.
Rübai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rübai 180Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!
Rübai 181Vüsalə pərdə çək gecə, ey qəmər!Ey fələk, pərdəmi yırtma, et həzər!
Rübai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Rübai 241O kaman qaşının divanəsiyəm,Hüsnünün odunun pərvanəsiyəm.
Rübai 258Dostuna söz verdin, əməl et hər an,Əhdini, əzizim, pozma heç zaman.
Rübai 261Tapanda ariflər yanında mənzil,Eşqin göməyilə həll olar müşkül,
Rübai 270ماها دلم از وصال پر نور بکنمیلی سوی این خاطر رنجور بکن