Qəzəl 294

تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 329

یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 389

Hakimi-canım niyə candan şikayət dinləməz?Bəndələr fəryadım dərgahi-vəhdət dinləməz.

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 63

دل‌های ما قرارگه درد کرده‌انددار القرار بر دل ما سرد کرده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 111

دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 136

Hüsnün bağı olmadan qoy mən cahan görməyim,Qəmin dağı olmadan ruhi-rəvan görməyim.

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 190

در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته

Xaqani Şirvani4 dəq
Rübai 16

طوطی‌دم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 29

کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 52

ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 108

در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 209

احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 215

ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 282

ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 306

Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 29

دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بی‌ادبار بینی بر درت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 30

گفتم ای دل بهر دربان جلالنعل اسب از تاج دانائی فرست

Xaqani Şirvani6 dəq
Qitə 60

به ماه چارده می‌ماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 67

وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 68

صاحبا نو به نو تحیت منپیش قابوس سرفراز فرست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 71

حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 157

Hər gecə göylərin yüksək qatına,Xaqaninin ahı qalxıb, ucalar.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 158

تا به ارمن رسیده‌ام بر مناهل ارمن روان می‌افشانند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 165

تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 166

رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 208

ریت حق ببر معتزلیدیدنی نیست، ببین انکارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 228

چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشتبرآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 240

به مجلس کو نزیل جود خویش استکجا یارم که نزل دون فرستم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 275

تا حضرت عشق را ندیمیمدر کوی قلندران مقیمیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 277

بر اصفهان گذشتن من بود یک زماندر وی شدن همان و برون آمدن همان

Xaqani Şirvani1 dəq