Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olsaydı Fərhadın qeyrəti əgər,Qoymazdı Şirinə baxsın hər ötən.
Qitə 332Kinayə edib, söylədin, Xaqani,Şerlər yazırdı rəvan Ünsüri.
Qitə 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Qitə 361İyirmi yaşdan azsa da sinnim, mənimtək bir cavan,Görməmiş doqquz fələk söz sənətində kamiran.
Tərcibənd 4آن نه روی است آنکه آشوب جهان است آنچنانو آن نه زلف است آنکه دست آویز جان است آنچنان
Tərkibbənd 1(tərkibbənd)Könül, "can, can" dedin, bəsdir, daha müştaqi-canan ol!
Tərkibbənd 9(tərkibbəhd)Baş yola çıxmalıyıq, çarəsiz olsaq da əgər,
Ərəbcə şeir 5Bağdada ruhum qayıtdı bir daha,Ərşə qalxdı məskəni, oldu hava.
Ərəbcə şeir 6Ey açılan sübh kimi parlaq olan mənim röyam!Şəfəq söküb, sübh açıldı, mən hələ də yuxudayam.
Ərəbcə şeir 7Budur, bir fars hicazlıyla yola çıxdı qol-qola,Kəsra dəxi çağrıldı ki, Nemanı salsın yola.
Ərəbcə şeir 9Zaman keçdi, kamal qaldı gözü yerə dikilmiş,Utandı ki, köməyinə kimsə möhtac deyilmiş.
Qəzəl 25Dəhrdə bir əhl insan tapmadıq,Eşqə layiq nazənin can tapmadıq.
Qəzəl 44Gör, haraya göndərirəm mən səni, ey badi-səhər,Get, o vəfa günəşinə tez yaxınlaş sən birtəhər.
Qəzəl 46Könlümüz necə, gördün ki, xəbərsizdir yar,Ovladı, yıxdı bizi, yerdə qoyub, getdi nigar.
Qəzəl 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Qəzəl 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Qəzəl 117Tərifi gül camalın düşdükdə bu cahanə,Valehlərin sədası yüksəldi asimanə.
Qəzəl 132Nə gözəlsən, ruh açansan, lütfkarsan, ey nəsim!Kədərləri dağıdan bir nobaharsan, ey nəsim!
Qəzəl 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Qəzəl 171Nə əlim çatdı sənə, nə qismət oldu vüsal,Nə də o camalını tərifə qadir xəyal.
Qəzəl 241Bildim ki, bu nazından bir ləhzə dayanmazsan,Könlümdə olan dərdə hərgiz sən inanmazsan.
Qəzəl 250Eşqinin xəyalı, sevgili canan,Başımdan çıxmayır mənim bircə an.
Qəzəl 269Taqətim yox ki, mənim mənzili-cananə çatım,Natəvan murəm, heyim yox ki, Süleymanə çatım.
Qəzəl 271Vəslin gözəl gülşənindən əsən mehi sezmişəm,Ətəyimi yığışdırıb, yar dalınca gəzmişəm.
Qəzəl 278Könül, gəl, bu eşq ilə peymam tazə eylə!Eşqin bəratı ilə, gəl, canı tazə eylə!
Qəzəl 279Hüsn atın sən, ey gözəl, meydanda, gəl, cövlana sal!Başını aşiqlərin döndər kosa, çovqanə sal!
Qəzəl 282Süsən iyli, at qürurlu, "sənsən" deyən türk nigar,Hərdən nəzər salar, ancaq, yaxın gəlməz o dildar.
Qəzəl 287Bu üzmüdür, ilahi, ya da bir Aydır tamam?Bu zülfmüdür, xudaya, ya da şikar üçün dam?
Qəzəl 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Qəzəl 372Mərdlikdən savayı nə günahım var,Ki, məni illərlə anmırsan, ey yar?!