Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Təkəbbür göstərib, fəxr etmə, aman,Təkəbbürlə çatmaz murada insan.
Rübai 332Xaçpərəst, ağbəniz yarın eşqilə,Danışdım Abxazda gürcücə belə:
Qitə 8ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهادقبالهدار ازل نامهٔ ضمانش را
Qitə 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qitə 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Qitə 102Mən o Xaqaniyəm ki, bu dünyanı,Gözəl dərk etmişəm fərasətimlə.
Qitə 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Qitə 145Hər kimi qudurtsa dövləti, varı,Axırda rast gələr min fəlakətə.
Qitə 217Sən fəqirə bircə dirhəm verərkən, ey Xaqani,Əvəzində iki behişt istəyirsən xudadan.
Qitə 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Qitə 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Qitə 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Qitə 300Xaqaniyəm, bu dünyada qəlbim elə safdır ki,Mənə pislik edənə də verirəm xoş mükafat.
Qitə 320Dedin ki, heç kəsə baş əymə əsla,Çünki, mərd doğuldun bu dünyada sən,
Qitə 341خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهرنانت جوین چراست سخنهات گندمی
Qitə 342İnanmazdım ki, dağ dağa qovuşar,Qovuşar adamlar, məşhur məsəl var.
Tərcibənd 3لاف از دم عاشقان زند صبحبیدل دم سرد از آن زند صبح
Qəzəl 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Qəzəl 61عیسیلبیّ و مرده دلم در برابرتچون تخم پیله زنده شوم باز در برت
Qəzəl 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Qəzəl 191Qan tökürsən, qorxmayırsan, daha xoşdur belə əyyar,Çalıb qəlbi qaçmayırsan, daha xoşdur belə tərrar.
Qəzəl 214Bu zülmkar dövranda mən bir vəfa görmədim,Üzü qara taledə mən bir səfa görmədim.
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Qəzəl 327Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?
Qəzəl 334Hicran gecəsi sübhə qədər odda yanır can,Xoş söz desən, əlbəttə, sağallam mən, a ceyran!
Qəsidə 63دلهای ما قرارگه درد کردهانددار القرار بر دل ما سرد کردهاند
Qəsidə 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qəsidə 136Hüsnün bağı olmadan qoy mən cahan görməyim,Qəmin dağı olmadan ruhi-rəvan görməyim.
Qəsidə 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته