Qəzəl 75

یارب آن خال بر آن لب چه خوش استبر هلالش نُقَط از شب چه خوش است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 86

با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 87

طریق عشق رهبر برنتابدجفای دوست داور برنتابد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 96

عشق تو چون درآید شور از جهان برآیددل‌ها در آتش افتد دود از میان برآید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 103

عشق تو به هر دلی فرو نایدو اندوه تو هر تنی نفرساید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 111

پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 119

چشم ما بردوخت عشق و پردهٔ ما بردریداز در ما چون درآمد دل ز روزن برپرید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 125

اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 138

دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 142

سخن با او به مویی درنگیردوفا از هیچ رویی درنگیرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 162

زهر با یاد تو شکر گرددشام با روی تو سحر گردد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 200

ای دل آن زُنّار نگسستی هنوزرشتهٔ پندار نگسستی هنوز

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 212

کو صبح که بار شب کشیدمدر راه بلا تعب کشیدم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 234

دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 240

کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 242

به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 257

دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 276

ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 281

آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 290

در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 302

ای تماشاگاه جان‌ها طرف لاله‌ستان تومطلع خورشید زیر زلف مه جولان تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 307

Qanadları kəsilmiş bir quşam mən, a canan!Başı kəsik şam kimi qarşındayam hər zaman.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 310

در صبوح آن راح ریحانی بخواهدانهٔ مرغان روحانی بخواه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 320

غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 326

ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 333

تا بیش دلم خراب داریدل بیش کند ز جان‌سپاری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 348

دیدی که هیچگونه مراعات من نکردیدر کار من قدم ننهادی به پای‌مردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 349

ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 351

درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 352

دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی

Xaqani Şirvani1 dəq