Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.
Qəzəl 221Bəzilərin fikrincə alçaq olsaq hamıdan,Lakin xalqın içində bizik nəcib bir insan.
Qəzəl 238İsminin zikrində dastan tapmışamMən bu adla abi-heyvan tapmışam
Qəzəl 251Vəsfin dildən-dilə düşdü, aşiq olduq camalına,Gül üzündən xəbər tutub, düşdü könül xəyalına.
Qəzəl 256Arzum canan vüsalıdır, bilmərəm kimdir əğyar,Mən xəzinə üstündəyəm, ilandan nə qorxum var?
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Qəzəl 314Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.
Qəzəl 332Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.
Qəzəl 342Qoydun gözlərimi üzünə həsrət,Sinəmdə ürəyim sən oldun, afət!
Qəsidə 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Qəsidə 10Qalmadımı bir əsər bu dünyada vəfadan?Niyə yoxdur mənimlə üns tutan bir insan?
Qəsidə 18Yığıb qızıl oxları kəhərinin tərkinə,Günəş səhər üfüqdən vüqarla qalxdı yenə.
Qəsidə 27Ah, bəxtimin qələmi qırılıbdır ucundan,Taleyim bir tük kimi asılı qalmış ondan.
Qəsidə 33Könül əgər görməmiş diləyinin üzünü,Könül duyan insanın tapmamışdır izini.
Qəsidə 35Nə vara, dövlətə salaram nəzər,Nə də şan-şövkətdən varımdır əsər.
Qəsidə 55Nə səbəb var ki, Xorasanə məni qoymurlar?Bülbüləm, baği-gülüstanə məni qoymurlar.
Qəsidə 75Mərd odur, dərdin əlindən etməsin heç ahü zar,Dərd odur, mərdin yanında daim olsun bərqərar.
Qəsidə 84Bir ovuc sümsük, bədii sözdən əsla bixəbər-Özlərini tay tutarlar hey mənə, amma hədər.
Qəsidə 105Qəm yemə, dünyada yoxsa həmdəmin, ol şadkam,Üzlətin təblini döydür, tut fələklərdə məqam!
Qəsidə 107Sübh qılıb Şərqdən bayrağını aşikar,Şöləsi o bayrağın şimşəyi xatrrladar.
Qəsidə 112Tez şərab ver ki, saqi, başladı kar,Tez şabaş ver ki, gəldi nazlı nigar.
Qəsidə 115Cahanda qəmlərimi təkcə bir duyan var idi,Fərəhli günlərim olmuşsa, o səbəbkar idi.
Qəsidə 126Mənim könlüm müəllimdir, dizim üstü dəbistanı,O şagirdəm ki, öyrəndim sükut ilə əlifbanı.
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Qəsidə 165Ey, İsaya naib olan dodağı iki mərcan,Ey, atəşdən qüdrətilə abi-həyat yaradan!
Qəsidə 167Mənim Yəqubsifət könlüm qəm munisi olalı,Yusif kimi yerim olub tənha, qaranlıq zindan.
Qəsidə 171Rüsvay etmərəm özümü bir daha, çörək!Öz ruhuma odu edərəm mən qida, çörək!
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəsidə 184Dəhr qara süfrədir, el hamı mehmanıdır.Süfrəsinin yox duzu, bu, onun ünvanıdır.
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..