Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bayram yetişdi, sübh ikən mey müjdəsi aldı xumar:Cami-Cəmin göydə dünən bir nisfı olmuş aşikar.
Qəsidə 208Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Qəsidə 221Gecə gizlincə şəkkər səpməyə başlar gözüm qandan,Dizimlə alnımı cütləşməyə məcbur edər dövran.
Rübai 5Aləmi məhv etdi eşqin, a canan,Hər görən zülfünə bənd oldu, inan.
Rübai 15Xaqani öpdükcə şirin ləbindən,Hərarət içində qovrulur bədən.
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 30Xəyanət də oddur, diqqətlə baxsan,Xainlər qurtarmaz canını oddan.
Rübai 38Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Rübai 40Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.
Rübai 59Ləbindən öpməyə məndə yox həvəs,Öpmüşdür onları axı başqa kəs.
Rübai 60Ey tərsa gözəli, ey ruh bəxş edən,Sənə adi sənəm ad vermərəm mən.
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Rübai 69Hər həftə o iki həftəlik qəmər,Gəlib Xaqanini yoxlardı səhər.
Rübai 86Başımda bir nazlı yar sevdası var,Ancaq, inadından dönmür o nigar.
Rübai 95Hər gün fələk mənə verir yeni qəm,Edir alçaqların əlilə sitəm.
Rübai 101Fələkdən yaxşılıq görməmiş bir kəs,Ondan xoşluq umma ömrünə əbəs.
Rübai 110Könlümə bir xəbər çatanda səndən,Ürək həyəcanla döyünür həmən.
Rübai 121Ətirli nəsimlə gəldi novbahar,Bəs neçin bir nəsim göndərmir o yar?
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.
Rübai 142Qəlbdə təzə qəmlə köhnə dərdim var,Onlar bircə sözlə olur aşikar.
Rübai 158Ey mənim dərdimi görüb şadlanan,Sənin hicrindəndir bu dərdim, inan!
Rübai 165Xaqani hünərə şanlı soltandı,Şam kimi o qızıl kürsüdə yandı.
Rübai 184Sarımsaq kimi ol - dərdlərə dərman,Qəlbinin oduyla soğantək odlan!
Rübai 203Ey könül, o şuxdan olmaz sənə yar,Onun sevgisinə yoxdur etibar.
Rübai 204Qəm odu il boyu yandırır, aman,Su dəyən od kimi edirəm fəğan.
Rübai 212Sözümlə şərbətə çevrilər zəhər,Sözüm fələkləri aşıb fəth edər.