Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.
Qəzəl 291Gecəm xurşidə tor oldu, məger zülfi-nigardır bu?Bu adi bir gecə, yoxsa ki, eydi-ruzigardır bu?
Qəsidə 8Tərsaların xətti kimi tərsinə işlər fələk,Boynuma bir zəncir salıb, saxlar məni rahib tək.
Qəsidə 11Eşq oyun xalçası üstə elə ki, tutdu qərar,İlk oyunda bizi uddu, elədi dərdə düçar.
Qəsidə 14Mənə ömrüm boyu dövran eləyib çoxlu cəfa,Kimə mən ərz eləyim: görməmişəm onda vəfa.
Qəsidə 17Dan söküləndə göyün örtüyün açdı külək,Səma ətirlə doldu rəngdən-rəngə girərək.
Qəsidə 19Sübhün üzü pərdədən çıxdı, açıldı səhər,Yaydı qızıl telləri aləmə altun göhər.
Qəsidə 22Çıxdı dünən Dəlvdən Yusifinı üzdə niqab,Saldı səhər vaxtı tək aləmə bir inqilab.
Qəsidə 25Şahdan tərif tacını istəmirəm geri mən,O verdiyi çörəyi geri istəyir nədən?
Qəsidə 26Ruhum bu can mulkünü tərk edib gedən kimi –Rahatlığın pərisi atıb getdi qəlbimi.
Qəsidə 143Mən kiməm, xilqətdən üstün nəfsimə qiymət verəm?Xilqətin tacı əgər olsa başımda, kafərəm.
Qəsidə 155Könül asudəlikçin zamin oldu,Köçüb, üzlət evində sakin oldu.
Qəsidə 158Könül, vəhşət min zəhmətə saldı məni, ah, ələman!Bu vəhşilər səhrasından qaç, uzaqlaş dayanmadan!
Rübai 2Canım qəm yükünü çəkdi neçə il,Güzgüyə baxmaq da mənə xoş deyil.
Rübai 12Daşlara çarparaq axdıq su kimi,Döşə tikan yükü taxdıq su kimi.
Rübai 23Qəm odu ciyərin suyunu aldı,Ciyərim yandıqca səbrim azaldı.
Rübai 83Alçaq adamların tənəsn hər an,Ağırdır fələyin zülmündən, inan.
Rübai 92Heç oldu varlığım, heç oldu həyat,Bu ev də, bu fərş də heç oldu, heyhat!
Rübai 96Xaqani nə etsin, çəkməsin dərd, qəm?Onun ələminə vaqifdir aləm.
Rübai 109Bir bax, necə bu rafizilər şeytandır,Gör bir necə bidin, necə bimandır.
Rübai 125Alçaq adamlarla doludur cahan,Mümkünmü yaransın müqəddəs insan?
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 138Məktubun gələndə gecəydi, ey yar,Onu oxuyuram hər gecə təkrar.
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.
Rübai 154Aşiqin siması saralmalıdır,Arabir üzünü tər almalıdır.
Rübai 159Gecənin zülmətin qovmuşdur səhər,Tez ol, dur, şərab ver, sevimli dilbər!
Rübai 170Bilirsən, nə üçün Qəffardır Allah?Yəni, əfv edəcək kim etsə günah.
Rübai 172Odlara salma bu yazıq bədəni,Həyamı aparıb, xar etmə məni.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 177Tüstün öz bacandan çıxacaq bir gün,Quşun yuvasından ucacaq bir gün.