Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dərvişdə ilahi kəramət vardır,O bədən mülkündə bir hökmdardır.
Rübai 113Bu bənd ki, vurdular qəlbimə mənim,Lağımdır, qəlbimə atmış düşmənim.
Rübai 148Qəzəbli bir pələng olma, a ceyran,Qurda da rast gəlsən, yetirmə ziyan.
Rübai 155Ürəklər saçının əsiri olar,Cadugər gözlərin canları alar.
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 176Kim malü dövlətlə etsə iftixar,Şübhəsiz, nəzərdə hörmətsiz olar.
Rübai 196Vurma Xaqaniyə acı tənələr,O, səndən nə qorxur, nə qaçmaq istər.
Rübai 208Gölgədə qalmaram bir kal meyvətək,Günəşəm, gərdişim bu sonsuz fələk.
Rübai 224Bir an əl çəkmirsən yenə zülmündən,Səndən heç mərhəmət gözləmirəm mən.
Rübai 334Çəkilən qüssəyə dəyməz bu dünya,Min əzaba dəyməz bir vüsal əsla.
Qitə 141Şirvanda olsaydı qanan adamlar,Heç səfər fikrinə düşməzdim, inan.
Qitə 143Ey Məğribin tacdan, fələklərin şahı bu gün,Məşriqdən üz göstərəndə səndən ziya alar bütün.
Qitə 169Hicrətin beş yüz ili dövri-kəmal olmuş yəqin,Ondan əvvəl beş yüz il olmuş bizə dövri-məhal.
Qitə 173Ey Xaqani, pis yoldaşdan ehtiyat et, qorx ondan!Yoldaş əgər pis olarsa, yol düz olmaz heç zaman.
Qitə 227Şadlıqda – qəflətdən, dərddə - ağıldan,Çəkinib ömür sür bir həqqiqətlə.
Qitə 279Mənuçöhr Salardan soruşdu bir gün: -Dünyada ən yaxşı nədir, ay Salar?
Qitə 286Gecə göç əzmi ilə ayrılanda Şirvandan,Təəssüf eylədi qəlbim, ciyər alovlandı,
Qitə 301Var idi, Xaqani, ömür xəzinən,Getdikcə azalır o da ki, ey vah!..
Qitə 338Dəcləyə düşdü güzarım dünən axşam səhvən,Orda, gömrükxanada çoxlu gözəl gördüm mən.
Qəzəl 13Ver daşını,şövq ilə cana dilə!Ətri-vəfa istəsən, ondan dilə!
Qəzəl 62Qismət olarmı vəslin bir gecə, ey dilaram?Nakam olan cahanda mümkünmüdür ala kam?
Qəzəl 65Asimani bir bəladır səndə olan məhəbbət,Həmişəlik bir həyatdır sənin vüsalın, əlbət.
Qəzəl 70Bax, yenidən bu könül dərdin ilə yar olub,Ömr çatanda başa eşqi giriftar olub.
Qəzəl 76Eşqində, ey gözəl, rahat olmaq həramdır,Eşqin odunda yanmayan hər kimsə xamdır.
Qəzəl 338Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?
Qəsidə 7Söz mülkünün məndən yaxşı yoxdur özgə şəhriyarı,Bu dünyada tək mənimdir söz mülkünün ixtiyarı.
Qəsidə 74Mal və şöhrət sahibidir bu gün alçaq adamlar,Nəfsə əsir olanların bazarıdır bu bazar.
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 141Var idi mənim vəfalı yarım,Xoş keçdi onunla ruzigarım.
Qəsidə 150Mən canu-dildən istərəm qaçmaq vəfanın qoynuna,Fani dəyirmandır cahan, bağlanmayır canım ona!