Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Söz mülkünün məndən yaxşı yoxdur özgə şəhriyarı,Bu dünyada tək mənimdir söz mülkünün ixtiyarı.
Qəsidə 74Mal və şöhrət sahibidir bu gün alçaq adamlar,Nəfsə əsir olanların bazarıdır bu bazar.
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 141Var idi mənim vəfalı yarım,Xoş keçdi onunla ruzigarım.
Qəsidə 150Mən canu-dildən istərəm qaçmaq vəfanın qoynuna,Fani dəyirmandır cahan, bağlanmayır canım ona!
Qəsidə 158Könül, vəhşət min zəhmətə saldı məni, ah, ələman!Bu vəhşilər səhrasından qaç, uzaqlaş dayanmadan!
Qəsidə 182...Duzla çörək bəxş edər mehr ilə mehmanına,Ömr boyu borcluyam mən onun ehsanına.
Rübai 17O pəriüzlüyə olub vəfadar,Başqa gözəllərdən qaçmışam kənar.
Rübai 22Xaqani, itibdir can da, ürək də,Çətindir rəhm ola zalım fələkdə.
Rübai 28Xaqani, səndə bu hümmət var ikən,İstəmə fələkdən öz ruzini sən.
Rübai 31Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.
Rübai 35Çətinsə həyatda vüsalın əgər,Xəyalın Xızrtək düz yol göstərər,
Rübai 43Gör necə bəlayə düçar olub can?Qəza ox yağdırır başıma hər an.
Rübai 56Eşqdir gönuldən hər dərdi silən,Eşqdir dunyada hər dili bilən,
Rübai 57Ağlımı əlimdən aldı məhəbbət,Könlümü qəm, kədər eylədi qarət.
Rübai 73Qurtarmaq çətindir bu dərd əlindən,Birləşə bilməzsən təzə ayla sən.
Rübai 75Vurub dağıtdığın qəlbi ələ al,Vurduğun şikarın, gəl, hayına qal!
Rübai 104Dedim: "Nə güçün var, ey böyük soltan?"Dedi: "Nə istəsən edərəm ehsan!
Rübai 109Bir bax, necə bu rafizilər şeytandır,Gör bir necə bidin, necə bimandır.
Rübai 111Kişiyə şərəfdir bilik, etibar,Hörmət təvazölə olar bərqərar.
Rübai 116Ey saqi, dəyişməz rəngim heç zaman,Ürəkdən nalələr ucalır hər an.
Rübai 138Məktubun gələndə gecəydi, ey yar,Onu oxuyuram hər gecə təkrar.
Rübai 147Yuz dəfə çalışmış böyük Yaradan,Nəhayət, yaratmış sənin kimi can.
Rübai 167Ey Dimnə, düzümü yaman əyirsən,Əhməd Nəsr aslandır, Şətrəbə də mən.
Rübai 170Bilirsən, nə üçün Qəffardır Allah?Yəni, əfv edəcək kim etsə günah.
Rübai 188El səni çox sevər, lovğalanmasan,Elinə xeyir ver, çəksən də ziyan.
Rübai 192Ovçum, Xaqanini etdinsə əsir,Öldürmə, axı o ölmək istəmir.
Rübai 207Dərdim var ki, sonsuz səmayə sığmaz,Naləm hər ucalan nidayə sığmaz.
Rübai 216İşvəkar gözlərə olanda heyran,Möcüzə yaratmaq istərəm haman.
Rübai 237Canıma yeni dərd verir o canan,Hicr ilə eyləyir qəlbimi şan-şan.