Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ürəkdən yanıqlı fəğanə gəldim,Ahımın oxuyla sinəni dəldim.
Rübai 226Başıma-od tökür könlüm, bir də sən,Yolumda tor qurur könlüm, bir də sən.
Rübai 232Sənin məclisindən qalmışam kənar,Mey kimi qanıma qərq olmuşam, yar!
Rübai 244Ey edən könlümü qəmlərə məskən,Könlümün bağında qəm açdı süsən.
Rübai 245Gündüz fəraqından yandı ürəyim,Gecə vüsalını andı ürəyim.
Rübai 246Odlu göz yaşlarım axar hər zaman,Odla su içində yatıram, inan.
Rübai 247Yanında daima bir qəfəsin var,Uçdu bu qəfəsdən tutduğun quşlar.
Rübai 249Dedin ki, gedirəm, getmə, a canan!Getsən, bil ki, məni öldürər hicran.
Rübai 252Xaqani olmuşdur sözün Xaqanı,Doludur ləl ilə sözünün canı.
Rübai 260İçimdə yanğın var, qəlbdə həyəcan,Qan rəngli odlu bir badə ver, canan!
Rübai 271Mən səni gizlicə sevirəm, canan,Saraltma üzümü, qoy yanmasın can.
Rübai 275Xaqaninin dərdi gözlərdən pünhan,Can - xəstə, göz - yaşlı, ürəksə - al qan.
Rübai 281Yoxladım özümü səfərdə sənsiz,Saldım öz canımı min dərdə sənsiz.
Rübai 288Ömür ötüb keçdi bir kam almadan,Yarın vüsalına tapmadım imkan.
Rübai 303Ey Aydan, pəridən gözəl nazənin,Pəri, Ay qarşında bir quldur sənin.
Rübai 311Uçanda könlümün quşu əlindən,Ya atın nalını salanda, həmən.
Rübai 314Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Rübai 330Mən idim xəlvətdə, bir də o dildar,Zülfünü boynuma dolamışdı yar.
Rübai 341Bu quru canıma əziz mehmansan,Canım səninkidir, mənə canansan.
Rübai 343Dilbərim, edəndə zülfünü çövkan,Qəlbimi top kimi atıb tutursan.
Rübai 348Badə məclisində məni yad etsən,Gedər bu qəm-kədər, şadlanaram mən.
Qitə 12Xaqaniyəm, qəlbim azaddır mənim,Ağlım, idrakımdır yol göstərənim.
Qitə 27Yalandır, deyirlər Yəmən daşında,Günəşin şüası ləl etdi peyda.
Qitə 44Xaqani, güvənmə çox da dövlətə,Dövlət bir gölgədir, deyil payidar.
Qitə 45Əgər səndən aşağıda oturmuşsa Xaqani,Zənni etmə ki, sən sədrsən, o isə kəmqədrdir.
Qitə 47Günəştək sən də, Xaqani,Tək olmaqçün çalış hər an.
Qitə 62Xaqani dərdlidir arvad əlindən,Bu aləm bir dərdli könülə dəyməz.
Qitə 65Xaqani, sən bilik xəzinəsisən,Bəs nədən cahillər qazanır hörmət?
Qitə 90Xaqani, üç şeydən gözəl, de, nə var:Cavanlıq, rahatlıq, bir də güzaran.
Qitə 94Qoşub şəhvət ardınca, ömrümü bada vermə,Onsuz da həyatını bada verir bu fələk.