Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey xacə, Xaqaninin üzündən suyu tökmə!Töksən, bu su ömrünü zavala məhkum edər.
Qəzəl 395Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar,Ki, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Cami-Cəm, fəsil 91Ruh ilə ağıldan güc alar ürək,Bədənə güc verər su ilə çörək.
Ârif oldur ki bulımaz yâr katında öziniÂrif oldur ki bulımaz yâr katında öziniIşk bir bâzârdur ki anda satılmaz özini
Xoş amədi“Hər dəm əzin bağ bəri mirəsəd”.“Tərəqqi”nin bir neçə nömrəsində osmanlı ədiblərindən izmirli Xacəzadə Məhəmməd Abdulla bəy əfəndi öz barəsində ərəbcə yazdığı mədhnamələri oxuduq.
Qəzəl 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Töhfeyi-Sami, bölmə 291از شهر هرات است اول به کلیچه پزی اوقات صرف میکرد بعد از آن میل بشاعری کرده شعر بسیار جمع کرد چون عامی است اکثر سخنان خودش را نمی فهمد . این مطلع گویای حسب حال خود گفته :اشعار او قریب بده هزار بیت میرسد از قصیده و غزل و غیره ولی غزل بهتر از اشعار دیگرش است خودش مرد فقیر و درویش نهاد است و گاهی به تجارت بجانب هند میرود و اوقات از آن وجه میگذراند و از کسی طمعی ندارد این چند بیت از اشعار او ثبت افتاد :
Ulusumdur insanlığın aynasında qalan ulusUlusumdur insanlığın aynasında qalan ulus,Ulusumdur Füzulisi, Üzeyiri olan ulus.
Müjdə, ey dil, gələcək bu gecə canan xəlvətMüjdə, ey dil, gələcək bu gecə canan xəlvət,Verəcək qalibi-biruhumuza can xəlvət.
Qitə 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qitə 84بلند بختا با بختیان همت توگرفت بخت سخن تازگی و برنایی
Bizimki tutmazDeyirsən dost olaq, tutar bizimki,Həyatdan kam alaq, tutar bizimki.
Ey könül, ahəstə get gülzarə, heç kim bilməsinEy könül, ahəstə get gülzarə, heç kim bilməsin,Gizli çıxmış seyrə ol məhparə, heç kim bilməsin.
Rübai 166Yarımla o gün etdim əcəb bir söhbət,Doydunmu, – dedim, – məndən? O dedi: – Əlbət.
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
Qəzəl 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
İstiqbal bizimdir!Yetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfgiri-hürriyyət!
Qəzəl 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Digər şeir 84پی تیر نگاهی چند گیرم دامنت زخمیکه آفتهاست در تأخیر و جان بر مرگ مستعجل
Nifrət aktıSizi,lənətimin
AnaPək çocuqdum yerə gömdülər səni,Həyata qanadsız atdılar məni.
Qarabağ getsə əgərMəni udsun qara torpağ, Qarabağ getsə əgər,Yoxdur haqqım mən olum sağ, Qarabağ getsə əgər.
Fərzəndi-əzizMirzə Fətəliyə*Yazıbsan ki, imperator sipahı
İlk bahardaNovruzgülü gözləriniKörpə kimi açdı yenə.
TəsəlliUçdun təyyarəylə bir yay səhəri,bəlkə uçmaq üçün sən doğulmusan.
Bir quşOturmuş nəğməzarında həzin fəryad edər bir quş!Alır gül yarpağından eşq dərsin, dad edər bir quş!
MiyanəMiyanə dediyimizdə qare’lərimizin bir parasının xəyalına gələcək ki, xub, miyanə, yə’ni ortalıq. Xeyir.Miyanə İranın Azərbaycan ilə Tehran arasında vaqe məşhur qədim bir şəhəridir. İki qit’ənin arasında vaqe olduğuna cəhət adını qoyublar Miyanə, yə’ni ortalıq.
Mənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsəMənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsə,Çəkib rənci-fəraqi yarü rəncur olmasun kimsə.
GileyliQara gözlər gileyli...Barı bir yol güləydi.