Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bilməm nə çarə eyləyim, ay Molla Nəsrəddin!1Çərlətdi lap məni bizim övrət, gavur qızı!
Qəzəl 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Qəzəl 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
Bir ömrün qonaqları(pərdəsiz dram-zarafat)*Qapım döyülür.
Ellər dünyasıAl-yaşıl geyinmiş uca dağlarınQartallı qoynundan uzaqlaşmışam;
Univermaqda qatarBir nəfər Mərkəzi Univermaqda camaatın get-gəl yerində 15-20 dəqiqə o yan-bu yana baxa-baxa dayanandan sonra deyir:– Pah atonnan, bu zəhrimar harda qaldı görəsən?
SalarəMirzə Hüseyn, bir kəs ola vərşikəst,Çox adamlar alır ayaq üstünə.
Daş qalağıQədim Fərqanədən azca aralıŞahi-Mərdan adlı kiçik bir kənd var.
Ağladı tellər SaramıCanım yandı, can ay Habil!təzələdin bir yaramı.
VRəcəb Badamın evində yaşamağa başlamış və bütün ailəni ovcunun içinə almışdı. O, Badamı öz təsiri altına elə salmışdı ki, onun hər sözü Badama bir qanun sayılırdı. Rəcəb özü də bunu hiss edir, Badamın zəifliyindən istifadə etməyə çalışırdı. O, Xasayın və Zinyətin dərsdən sonra vəzifədə çalışmalarına razı deyildi. “Onlar evdə daha çox qazana bilər” – deyirdi.Rəcəb arzularını istədiyi kimi həyata keçirdi. Hər iki uşağı vəzifəsindən ayırdı. Günortadan sonra Xasayı papiros satmağa göndərdi. Bütün bunlar kiçik Xasaya təsirsiz qala bilməzdi. O, gündən-günə dəyişirdi. Özünü evdə, həyətdə, küçədə və məktəbdə olduqca sərbəst hiss edirdi. Hər gün anasından aldığı papirosları ciblərinə doldurub fit çala-çala böyük küçələrə gedirdi. Əvvəlləri çəkinə-çəkinə, utana-utana satardı, əlindəki papirosu satmaq üçün divara söykənib yoldan keçənlərə yalnız təklif edərdi. Son zamanlar o qədər sırtıqlaşmışdı ki, başqa satıcı yoldaşlarına da aman vermirdi! Yoldan keçən adamın qarşısına qaçırdı. Papiros satmaq üstündə yoldaşları ilə boğuşurdu. Alıcı az olduğu zamanlar divar dibində toplanıb yoldan keçən adamların qarşısında hər bir qaba hərəkətlər etmək və tərbiyəsiz sözlər söyləməkdən çəkinməzdi.
Ana dilində məktubCənab müdiri-möhtərəm! Piş əzvəxtdən qabaq jurnalınızın məcmuəsi xüsuslarında xəbər e’lan vermişdiz, belə yaxşı xeyir işin hüzura çıxmasından çox güldüm, az qaldım özümdən gedib və bə’d qəşş eləyəm, və lakin bu qədər var bir məsəl var deyərlər, bu gecə yuxu vaqiəsində yatıb bir qəribə rö’ya görmüşəm. Bu gecə bir qədər yatıb xab etmişdim gördüm bir tap-tap gəlir, dedim ay uşax nə xəbərdir? Dedilər Molla Nəsrəddini döyürlər, haman səsə yuxudan bədxab oldum gördüm ay işığı evi mehtab eləmiş, hətta bura kimin, bir məsəl var deyərlər, gecə şəbkülahı başımda çıxdım səhn həyətinə, bir məsəl var deyərlər, o saatda öskürmə yaxaladı, qayıdıb bir qədər heyva bedanəsi götürüb ağzıma saldım hətta bura kimi hansıki o qədər öskürdüm gözümün yaşı ab rəvan suyu kimi tökülməyə başladı. Onda gördüm qapı dəqqilbab olur. Dedim qapını dəqqilbab edən kimsən? Gördüm Ağa Dadaş ibn Xələf mərhum vələdi Kərbəlayı Qulaməli oğludur. Dedim bəradərim qardaş bu səhərin sübh çağında nə vardır, neçün gəlmisən? Buyurdu səhv eləyibsən gecənin nisf şəbidir, hənuz sübh olmayıbdur. Dedim de görüm nə var, dedi de görüm bu günlər Molla Nəsrəddinə kağız yazacaqsan ya yox? Ərz etdim yazacağam. Dedi yazgilən a rəhmətliyin oğlu sən bilmirsən ki, çox yatmış adamı birdən ayıldanda sərasimə və bəlkə cinni olar? Əvvəlinci nömrənizdə milləti ayıldanda, filənkəsin sol tərəfində yatan bizim oğlana bir təpik vurmusan cinni olub indi saxlamaq olmur. Gah tumanını çıxarır atır, gah qurşağını açır, gah ayaqlarını yerə çalır. Hər tərəfdən əlac axtarıram, deyirlər kah filan keşişdədir, kah filan qaraçıdadır. Axırda bir pir əlmuş ovrət deyir ki, onun əlacı Molla Nəsrəddinin özündədir. Əlbəttə baxıb davasını göndərəsiniz.
GəlinƏzizdi bala nəfəsi,Evə hopub sözü – səsi.
Sınsa oxun rişteyi-can birlə peyvənd eyləyimSınsa oxun rişteyi-can birlə peyvənd eyləyim,Tapsa çün peyvənd anı, bağrımara bənd eyləyim.
YetişdiBu dünyada heç şad olub gülmədim,Hər vaxt işim ahu-zara yetişdi.
Səadətnamə, 107«ثبّت العرش» خود جهانی هستتا تو نقشی بر او توانی بست
Getmə, amandıGözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
OlmasaBəzirganlar yük bağlamaz,Gər xiridar olmasa.
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
Ordan-burdan 8“İran xəzinəsində pul yoxdur” – qəzetələrdənƏmir Bahadır Cəng qapıları bir-birinə vurub çıxdı və başladı söyləməyə:
HalımızOlsa dəryalar mürəkkəb, səfheyi-aləm kitab,Xakdan əhli mühərrir, xamə olsa hər şəcər,
NigaranlıqÇöldə yağış yağır,mən onu görmürəm,
Qafqazlısan, sev QafqazıSev bu yalçın qayaları,Bunlar şahin yuvası...
Şeir 99به بامِ قلعهای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاری
Gəlin olarLal axan su sərin olar,Dalğın baxış dərin olar.
Pərakəndə beyt 12بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Qarışıq düşməsinÜz tutdun qürbətə, kövrəltdin məni,Gözümdən su səpdim arxanca, oğlum.
Qəzəl 94امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم
Həq əzəl meyxanəsindən verdi bu cami manaHəq əzəl meyxanəsindən verdi bu cami mana,Kainat əhli təəccüb qıldılar qamu mana.
Diz üstəO, çox əzəmətli, çox qüvvətlidirBöyükdür,