Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Görəsən ağaclar ağlayırmıbudağını yarpaqlar, quşlar
Ey məni aşüftə qılğan ənbərəfşan kakilünEy məni aşüftə qılğan ənbərəfşan kakilün,Ruzigarımnı qılıb mundaq pərişan kakilün.
BəsdiCana gəldim bu hicrandan, hicrətdən,Nəhayət, son həddə çatmışam, Bəsdi.
Kənzül-həqayiq, fəsil 22سوالی چند کردم از حکیمیسوالی نیک هست از علم نیمی
Bu günləri bir hikmətə tuş oldumBu günləri bir hikmətə tuş oldum,Adı-sanı hər aləmdə deyilir.
Rübai 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای
Dama-damaCığalı təcnis*Ruzinə kəm baxma, naşükür bəndə,
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.
Biz ilə yevropalıların təfavütüYevropalılar ağappaq və tərtəmiz bir libas kimidirlər. Biz də kirdən rəngi məlum olmayan mündəris bir paltar kimiyik. Odur ki, haman ağ və tərtəmiz paltarın üstə bir balaca ləkə düşəndə, o saat məlum eləyir, amma kirli paltarın üstünə min o qədər ləkə düşsün, məlum eləməz. O səbəbədəndir ki, məsələn, Firəngistanda birisi ildə, ayda bazarda bir güllə atanda qəzetlər bir həftə o barədə danışırlar, camaat böyük həyəcana düşür … halbuki bizim yerdə gündə beş-altı adam öldürülür, heç kəsin qulağına girmir….Ağappaq qap kimi təmiz bir pencəyin üstünə bir damcı mürəkkəb düşərsə, yarım verstdən məlum eylər, amma bizim bədənimizdəki çirkin paltarın üstünə bir kirvəngə mazut tök, bir addımdan məlum eləməz.
Saqiyə bir niyazi-ricaməndanəSaqi, ələ al cami-səfabəxşi-rəvani,Lütf eylə dəmadəm bizə ol ruhi-rəvani.
O gecəGecədir.Kimsə yox.
Sən bəni bircə an gözləməsən dəSən bəni bircə an gözləməsən dəSəni ömrüm boyu gözləyəcəyəm!
Şeir 119بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفتکه ای دریغ، مرا ریشه سوخت زین آذر
Mənim adi günlərimSiz ey adi günlərim,Tərk etdikcə məni siz,
Qitə 36بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند
Biz onları görmüşükSadələrin məzmunu var, mətanəti var –Biz onları daim məğrur bir dağ görmüşük.
Qəzəl 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Hər zaman kim, qarşuma ol dilbəri-məhru gəlürHər zaman kim, qarşuma ol dilbəri-məhru gəlür,Canimə bir od düşür, bu dilimə yahu gəlür.
Hörümçək tor bağladıTariximiz danıldı,Uydurma tarix ilə kimliyimiz anıldı -
Son zəfər gününə qədərGünlər gəlir,Aylar gedir...
Qəzəl 1812Qəzəbdən özgə, dünyada nə meyl etsən, halal olmaz,Təhəmmül etməyən kəsdə, məsəldir ki, kamal olmaz.
Rübai 322Xaqani, sən adi piyadasan, bil,Yeddi ev keçməyin çox asan deyil.
Qəzəl 173Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Yazmış yüzinde gîsûsı reyhân bihattihiYazmış yüzinde gîsûsı reyhân bihattihiCân yazdı ana özini kurbân bihattihi
Yağış suyuİnsanlar gəldikcə ağıllanırlar.Qabaqlarda xalq yağış suyunu bəyənmirdi. Gedib dağlardan bulaq suyu çəkib, şəhərə gətirirdilər. Belə axmaq işi də əlli-altmış il bundan qabaq Şuşa şəhərində görmüşlərmiş.
Qəzəl 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Müləmmə 4بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی
Töhfeyi-Sami, bölmə 307برادر مولانا نظام معمایی است در نهایت خوش طبعی و ملایی و فقر و مسکنت را با کمال فهم و فضیلت جمع آورده در شهور سنه اربع و عشرین و تسعمایه بهدایت هادی. ارجع الی ربک راضیه مرضیه بقرب جوار رحمت ایزدی پیوست این غزل و دو مطلع از اوست :ما مردم مستیم نیاید ادب از ما
Cahil ata ilə alim oğul hekayəsiBir təvangər əvami-dəryadilGöndərir oğlun elm edə hasil.