Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک
Analar bəzəyiBəzək, bəzək ki, deyirlər, cəvahirat deyil,Cəvahirat bu gün ziynəti-həyat deyil.
Qəzəl 101دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید
Digər şeir 63جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال
Təzə il sovqatıBu gün daha bəxtiyardır sinəmdə ürək,O, "yaz!" deyir, "yarat!" deyir mənə müttəsil.
Suallar, cavablarUnudulmaz şairimiz X.R.Ulutürkün*tərcüməsində rus şairi Y.Yevtuşenkonun*
Şirako şaqaet AzerbecanRanşe şirokiy şaqal Azerbecan,Leonid İliç, şyas ne takoy şaqayet.
İbrahim bəy AzərəVerməsiz, bais nədir, bu pirə müddətdir dügi,Muxlisi-dirinəyə, axır nə mürvətdir, dügi,
Millət atalarıHərdən bir mənim xəyalıma bir belə şey gəlir:Mə’lumdur ki, indi çox yerdə millət ataları bu fikrə düşüblər ki, milləti qabağa aparsınlar və gecə-gündüz gah bu evə, gah o evə cəm olurlar ki, məsləhət eləyib bir iş görsünlər.
Hər şey köhnəDoğarmı bir yenilik bu hilalın altında?..Bu yer, bu göy, bu günəş köhnə, bu həyat köhnə!
Tarix dərsiOğlum imtahandan kəsilib dünən,O yaxşı bilməyib tarix dərsini...
Yanına gəlmişəmYanına gəlmişəm, təzədən küsək,təzədən barışaq, görək olurmu?
Xoş gördük, insanMüdirdi o balaca bir idarədə,Heç bilmədim nə barədə
Ah kim, sevdim yenə bir kafəri-xunxarəniAh kim, sevdim yenə bir kafəri-xunxarəniKim, cahanda istəməz bir gün məni-avarəni.
YaylaqMin büsata, min sovqata məkansan,Əlvansan bu başdan-o başa, yaylaq.
Səadətnamə, 118کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب
Dürdanəni səngi-siyah içindəDürdanəni səngi-siyah içindəHəsrət gözüm görən kimi tanıdı.
Qəzəl 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Erməni-müsəlman sülh məclisinə dairTamam bir ildir ki, vətəni əzizimiz Qafqaz öz balalarının qanına bulanmaqdadır. Tamam bir ildir ki, minlərlə ciyərlər qırğınlar atəşindən od tutub yanmaqdadır. Bu bir ilin içində neçə min canlar tələf oldu. Neçə-neçə ailələr başsız, ata-analar oğulsuz, bacılar qardaşsız, qardaşlar bacısız qaldılar. Evlər talan oldu, oda yaxıldı. Abad şəhər və köylərimiz xarabaya döndü. Yurd itdi, yuva dağıldı... Səbəbi də ermənimüsəlman davası oldu.Belə bir-birinin iç və çölünü biləcək dərəcədə yek-digərinə yaxın olan qonşular, bir-birinin ehtiyacatı həyatiyyəsini rəf etməkdə heç bir müzayiqədə bulunmayan, münasibati-düstanə sayəsində ömürlərinin bir qədərini daim müzayiqə, müsahibə, mülatifə, mülabəsə və sairləri kimi səmimi dostluq və xeyirxahlığı izhar edən hüsni müamilədə keçirməkdə olan iki həmcivar tayfa öz içlərindəcə peyda olan ləin, bəğiz və xəbis nakəslərin hərəkatı-şeytanətkaranasinə uyub, xah-naxah bir-birinə yağı oldular. Bəs deyil, bir-birini tələf və yox etməyə bel qurşadılar... Top və tüfəng səsi asimanə bülənd oldu, iki dost bir-birinə atırdı, tiğ və xəncər parıltısı göz qamaşdırırdı. İki qonşu bir-birini doğrayırdı. Kəndlərdən, şəhərlərdən od və duman qalxır, hər yeri bir kuhi-atəşfişanə döndərirdi. İki həmcavar tayfa bir-birini atəş içində yandırırdı... Göz yaşı qana qatışdı, qan qurşağa çıxdı... Belə bir misli görünməmiş müdhiş faciə bir ildir ki, davam etməkdədir və bundan sonra da davam etsə, bu iki tayfanın biri bilmərrə fövt olub, yer üzündə bir adı qalacaq desəm xəta etmərəm, zənn edirəm. Lakin bəs bütün bu bir tayfanın bir takım ləin, insansevməz, fasiq və fasidlər ucundan badi-fənaya getməsi rəvamıdır? Bunu vicdanımız qəbul etməz və etməsin gərək və illa məsum və bigünah tökülən qanların günahı, yanmış ciyərlərin ahı bizi nahaq qoymaz. Buna bir əlac lazımdır. Əlac isə bu qital və qırğının müsəbbiblərini tapıb yox etməkdir. Bu müsəbbiblər də müxasimədə bulunan bu iki tayfanın hansı birində olduğu indi, hamıya məlumdur. Və bunu da bilməlidir ki, sadəlövh müsəlmanlar, heç bir vaxtda və heç bir halda qonşuları ermənilərlə dava etmək fikrində deyildilər. Çünki belə bir nagüvarə iş icrasına müsəlmanları vadar edəcək bir məqsəd yoxdur. Və bir də müsəlmanlar – sörün açığı – elə bir mənəvi nəşvü-hüma və tərəqqi dərəcəsinə catmayıblar ki, bir məqsəd və yaxud bir fikir ilə ağılları məşğul ola. Min adam min söz desin – müsəlmanlar bu hadisati-müəssəfənin başlanmasına bais olmadıqlarından əmindirlər və ermənilər əleyhinə qəlblərində bir pis fikir pünhan deyildi. Bununla belə, həməvaxt, sülhə talib idilər, ermənilər dəxi nə mərtəbə sülhə mail olduqlarını bu məclisdə izhar edərlər. İnşaallah hər iki tərəf mətin bir sülh əqdi ilə xüsuməti kamilən rəf etmək üçün bəqədriimkan sərfi-müsai edərlər.
Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Qitə 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
KəpənəkEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Güllər üstə uçan, qaçan
Ana deyibQapısız, pəncərəsizEvimin qabağında
Qəzəl 3762Üzündəki ol niqab hüsnünə verməz zərər,Günəş səni görəndə puçur-puçur tər tökər.
Qəzəl 198Tilsiminə düşmüşəm mən qəzanın, yaxşı bax!Nə sovrulan tozum var, nə əsir olmuş torpaq.
Cami-Cəm, fəsil 41Xəzinə sahibi olan hökmüdar,Adətən çox kəndlər, şəhərlər salar.
Qəzəl 331Sanmayın məhrulərə aşiq olan tənha mənəm,Cümlə aşiqdir, fəqət eşqində tək rüsva mənəm.
Aklum delü cân esrük gönül kuşı âvâreAklum delü cân esrük gönül kuşı âvâreGerek ki inüldümden su olup aha hâre
XəstəxanayaDağıstan mətbuatında bu axır vaxtlarda bir qəribə əhvalat üz vermişdir ki, onu biz də məcmuəmizdə qeyd etmək istəyirik.Necəki oxucularımıza məlumdur. Dağıstanda bir neçə ay bundan qabaq ərəb dilində “Bəyan ül həqayiq” adında bir məcmuə çıxmağa başlamışdır. Məcmuəni çıxardan altı nəfər Dağıstan üləmasıdır. Şüar və məsləkləri dünyanın mömin bəndələrini pak olan İslam dininə hidayət etməkdir. Keçən nömrələrimizdə bu barədə yazılmışdı. Ona görə mətləbə keçirik.