Pərakəndə şeir 408

گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد

Saib Təbrizi1 dəq
Mücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalenderven

Mücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalendervenHevân içinde gark u ışkun odına semenderven

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 411

هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید

Saib Təbrizi1 dəq
Niçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenüme

Niçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenümeTonum yabana salgıl urayım cânun cânuma

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 413

تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید

Saib Təbrizi1 dəq
Yüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begüm

Yüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begümÇü serhoş itdi gözün leb ile ay ahi begüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 412

نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
İşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyüm

İşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyümAy yüzünden özge hûbı göreyüm görmeyeyüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 415

زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsin

Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsinNideyim çün seçimezem çü giceden sipâhîsin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 421

ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
İşvelerine gözlerünün şâhâ dem didüm

İşvelerine gözlerünün şâhâ dem didümYâkût leblerüne kıyâs et ne dem didüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 430

مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اندراه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

Saib Təbrizi1 dəq
Hatı miskîn ü yâ hâme degül mi

Hatı miskîn ü yâ hâme degül miYapışdı ışkı yahama degül mi

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 429

اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Kerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı tolu

Kerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı toluMükedder itme bizi vir mey-i revâkı tolu

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 430

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Dîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrine

Dîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrineMüştâkam oda yanmışam la'l-i lebi iksîrine

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 432

تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Yârun cemâli dünyâda bedr aya benzemez

Yârun cemâli dünyâda bedr aya benzemezSerhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 437

مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Nakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadı

Nakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadıHattat hüsni hattı gibi şâme yazmadı

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 440

ترسم که مرا عشق به مردی نرسانددل را به شفاخانه دردی نرساند

Saib Təbrizi1 dəq
Kaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâb

Kaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâbGözün ki teşne-i hûndur gönüldedür sîr-âb

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 443

کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند

Saib Təbrizi1 dəq
Nesîm irürdi yine subh-dem bize haberün

Nesîm irürdi yine subh-dem bize haberünKi rûhı tâze ola başladı bu dem cigerün

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 453

ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد

Saib Təbrizi1 dəq
Subh-demdür al ele çengi begüm

Subh-demdür al ele çengi begümGiderdüm arada cengi begüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 457

هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود

Saib Təbrizi1 dəq
Dil-rîş eğer olmaz ise dervîşe ne dirler

Dil-rîş eğer olmaz ise dervîşe ne dirlerZülfine eğer tolaşa teşvîşe ne dirler

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq