Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zərifa Əliyevanın xatirəsinə*Sükut içindədi muzey qəbristan,
Üç ildən əfzundur iki fərzəndimÜç ildən əfzundur iki fərzəndimSürülüb qürbətə, dağılıb kəndim.
ƏbədiyyətMən sənin nəğmənin əks-sədası,Könlünün tükənməz arzularıyam.
Səadətnamə, 99چون بر انواع اوفتاد افعالمختلف گشت از آن سبب اقوال
DərindiElə müəmmadır aşıq sənəti,Bir isimdə dörd hikməti dərindi.
Baş endirirƏləstidən «bəli» deyənSübhana baş endirir.
Uzun dərya(Siyahət xatiratımdan)Babacan! Guş elə əlan sənə bir hekayət edim ünvan ki, çıxar ortalığa sirri-
Ordan-burdan 109Bəzi rəfiqlərim, məndən çox artıq təvəqqe etdilər ki, yenə onlara dumanın məclislərindən ikinci dəfə bir nümunə göstərim ki, lap yaxşı olsun. Yəni lap yaxşı qansınlar ki, görək dumada nə var, nə yox və bu işlərin axırı nə tövr olacaqdır. Mən də razı oldum və qəzetələrdən axtarıb, dumanın mayın 4-də olan məclisini tapdım. Gördüm ki, bizim müsəlman vəkillərindən də orada danışan olubdur.İndi dumanın bax, məclisi bu cür olubdur ki, onu burada müfəssələn sizə nağıl edəcəyəm. Hərgah işdir mənə inanan olmazsa, “İrşadı”n bugünkü teleqraflarını oxuya bilərlər.
MənimAy ağalar, nə bəlalı qul oldum,Tapılmır dərdimə dəvalar mənim.
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
Qəsidə 8ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست
Bolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərəkBolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərək,Xanümandan keç ki, tərki-cismü can qılsam gərək.
Arifnamə, fəsil 4بدینجا چون رسید اشعارِ خالصپریشان شد همه افکارِ مخلص
Rübai 19ای گشته عیان روی تو از جام جهانپیدا شده از نام خوشت نام جهان
İkinci pərdəƏrtoğrulun evi. Havuzlu, ağaclı, çiçəkli bir bağça... İlk baharın son günləri, gündüz.*İ l c a y (balkona çıqar, çiçəkləri sulamaqda olan xidmətçiyə). Bana baq, Ərtoğrul nerədə?
BülbülMəftuni-şükufəzar bülbül,Xanəndeyi-xüldzar bülbül,
Sən varsanBəlkə?Bəlkə?
Dünya nə yalan tapmacadır?İl keçdi, bahar oldu, xəbər yox gülümüzdən,Gül açmadı, qovzanmadı səs bülbülümüzdən.
QaldıBir gül əkdim, açılmamış dərdilər.Zəhmətimdən mənə bir tikan qaldı.
YüksəlişSəndələyə-səndələyə qapıya yanaşdı, sol əli şüursuz bir halda qalxıb qapını tıqqıldatdı. Səsə gələn olmadı. Gecənin yarısı idi. Qapı qarşısında qara kölgə təşkil edən adam qəribə bir qiyafəyə malik idi. Yuvarlaq kepkasından başlayan düzgün cizgi ənsəsində qırılır, lobba düşmüş mürəkkəb kimi, kənara qeyri-müntəzəm xətlər ayrılırdı, kürəyində yarımdairə şəkli alaraq aşağıya doğru enir və şalvarının arxasında yenə cizgi qırılıb, bir sıra didiklər əmələ gətirirdi. Ayağının uclarında və dizlərində də eyni cizgi qırıqları gözə çarpırdı...Qapı təkrar döyüldü, səs sükut içində uyuyan dalana düşüb, nərədə isə əkssədalar doğurdu. Kölgə yerində duraraq düşünür, lakin düşünüşü məntiqsiz və məqsədsiz idi. Gözlərinə görünən şeylər sabit bir şəklə malik deyildi. Bir də əyri çərçivəyə yerləşməyib, sallana qalan çatlaq qapı onun gözlərinə sataşır. “Qapı-qapı” – deyə gülümsəyir; bir dəqiqə sonra həm qapı, həm də qapı ətrafında dolaşan düşüncə qaib olub gedirdi. Davamının çoxmu, azmı sürdüyünü bilmədiyi bir boşluq onu bürüyürdü. Sol əli yenə şüursuz bir halda qapını döyməyə davam edirdi...
OlaydımÖmür keçir, gün keçir,Saçlarına düşür dən.
Aleksandr QriqoryeviçəMərhəmətli Cənab Aleksandr Qriqoryeviç!Böyük hörmət bəslədiyim İran şahzadəsi Rzaqulu Mirzə sizin nəcib sifətləriniz və yüksək mərifətiniz haqqında mənə çox şey söyləmişdir. Bunun nəticəsində, mən qiyabi olaraq sizə səmimi bir məhəbbət və dərin hörmət bəsləyərək, aşağıdakı xahişimlə sizə müraciət etməyi özümə rəva görürəm.
BeşikM.Zeynal müəllimə*Kəndimə getmişdim,
Orucluğun proqrammasıGəldi yenə orucluqMeydanə, ay can, ay can!
BulaqlarHaray salıb sərasərQaynayar axşam-səhər.
Ey həq əhli, sən sənin cismində beytullahi görEy həq əhli, sən sənin cismində beytullahi gör,Xancarü əzm eyləsən lövhində ərşüllahi gör.
Şeyx Şəban– Şeyx Şəbanı siz tanıyırsınızmı?– Xeyr!
Yenə o bağ olaydıYenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq sizO bağa köçəydiniz.
OlaFələk, sənlə vuruşmağa bir qabil meydan ola,Tut əlimi, fürsət sənin, kaş belə ehsan ola.
Axşam qəribliyiYenə axşam çökür yamaca, yalaSükuta qərq olur bağça da, bağ da.