Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay ellər, min zinət gördüm,Bizim dağlarda, dağlarda.
Qağayı kimiHəm dənizdə, həm havada, həm də yerdə cövlanı var,Həm üzürlər,
Qəzəl 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
“Millət geri qalıb...” deyirHey əyilir sola, sağa,Döyür nala, döyür mıxa.
Beş ilOn doqquzuncu ilin fevral ayının soyuq bir sübhü idi. Saat səkkizdə məni ev sahibinin telefonuna çağırdılar. Telefonu qulağıma tutub qabaqca ağlar bir səs eşitdim. Qolum boşaldı, ürəyim döyünməyə başladı.Ağlamaq arasından bu sözləri eşitdim:
Ah kim, sən getdin, ey ay üzlü, can qaldı manaAh kim, sən getdin, ey ay yüzlü, can qaldı mana,Can səninlə getdi cismi-natəvan qaldı mana.
Zəhra üçünİləri qoş, illəri,Ey mənim gözəl qızım.
Ayı və arılarBir ayının düşdü yolu bir zamanBal arısı kəndisinə nagəhan.
Gülə, güləGirdim yarın bağçasına,Dedim dərdim gülə, gülə.
Ləkəsiz günəşÜzeyir Hacıbəyovun xatirəsinə*Günəşin Vətəni Yer kürəsidir,
Qarabağdan köçən quşlarQarabağdan köçən quşlar,Yuvaları dağılmışlar,
Bir bülbül oxuyurQədim Qobustanın daş səltənəti,Sanki daşa dönüb dalğalı ümman.
GözəlBir ilahim xəlq eləyibTək gəlib cahana Gözəl;
Bəs mən hara gedim, babam…Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Firdovsi yanıldıQadınla əjdaha düşsə torpağa,*Torpaq da onlardan qaçar uzağa.*
Nə yaxşı ki...Mən dənizi görəndəGözlərin düşür yada,
O qızaAxtarıram mən səni,Arayıram mən səni.
X fəsil, 1Kəsəmənlinin atlı dəstəsi Naltökən yaylağına qalxırdı. O bilirdi ki, bu il də kənd camaatı Noylu bulağın üstündə dəyələrini qurmuşlar. Onun məqsədi həmin dəyələrin həndəvərində dolaşan, bir təhlükə olan kimi qaçıb meşələrdə daldalanan qaçaqların başçısı Halay bəylə görüşmək idi. Halay bəy heç kəsə dəyib-toxunmadığından özündən arxayın idi və binələrin ətrafında başını girləyirdi. Kəsəmənli bu yaşlı və gözəl müəllimin nə üçün çöllərə düşdüyünü tam aydınlığı ilə anlaya bilmirdi. Qəzada qaçaqların sayı çoxalırdı. Belə getsə, kəndlərdə hörmətli adam qalmayacaq, hamısı meşələrə, dağlara çəkiləcəkdi.Kəsəmənli qərara almışdı ki, Halay bəyi üzə çıxartsın. Elə bu məqsədlə də yaylağa qalxırdı. Yollar qorxulu idi. Kəsəmənli öz dəstəsi ilə meşənin xəlvəti cığırları ilə irəliləyirdi. Yaylağa qalxdıqca hava təmizlənir və adam nəfəs almaqdan doymurdu. O, əvvəllər el yaylağa köçəndə dağa qalxar və ellə birlikdə arana dönərdi. Amma neçə il idi ki, bu tərəflərə ayaq basa bilmirdi.
Göz görübAy qara gözün, badamı,Ay tora salır, adamı.
Olsaydı əlimdə mənim ixtiyarOlsaydı əlimdə mənim ixtiyar,Qəlbimi qoymazdım çəksin intizar,
Balaca mütəfərriqələr 30– Salam əleyküm, ağa Dərviş, əhvalın necədir, qardaş?– Əhvalım pərişandır, kərbəlayı, isti mənə çox əziyyət verir.
Sünbül dənə dolub əydi başınıSünbül dənə dolub əydi başını,Səhərin mehində baxdı torpağa:
Təbrizin baharıGurşad təzə dayanmışdır... hava durulur,Bulud keçir, göyün üzü görünür təmiz.
Qəzəl 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش استوقت ساقی خوش که وقت ما خوش است
Rübai 287Görürəm, üzünü hərarət alır,Əqrəbin içində ayın saralır.
Rübai 40Varlıqdan bir əsər olmayan dəmdə,Zəmanə yatarkən xabi-ədəmdə,
Qəzəl 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
İşçi teatrıAxır vaxtlarda belə qulağıma çatır ki, guya Türk-işçi teatrı ilə Opera teatrını dəyiş-düyüş eləmək istəyirlər. Guya istəyirlər Türk-işçi teatrını Opera teatrının binasına köçürtsünlər, Opera teatrını da bulvardakı Türk-işçi teatrının səfalı binasına köçürtsünlər.Hər kəs nə deyir-desin, mən ki deyirəm, əgər bu iş baş tutsa, iki tərəf də, yəni bu teatr da və o teatr da qazanar.
Gül dahi şol ağzun gibi pür-hande degüldGül dahi şol ağzun gibi pür-hande degüldBülbül ho tapun gibi ser-âyende degüldür
Şərəfnamə, fəsil 47Dur, saqi, qədəhi al ələ, doldur!Kimsəyə içməkdən başqa yol yoxdur.