Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İsmayıllı lövhələri*Günəş gah görünür, gah görünməyir,
BaxınHuş verin kalama siz,Belə bir zamana baxın;
Özüm özümə cəbhəyəmQəlbimlə eynidir üzüm,Eyni imanda, dindəyəm.
Gəl bir də görüşəkGəl bir də görüşək, bir də görüşəkUzaqdan-uzağa vurğunlar kimi.
Sinəmdə min sözlü bir kamanım varSinəmdə min sözlü bir kamanım var,Əl vursan danışar ay şirin-şirin.
Tənhalıq boşluq deyilTənhalıq boşluq deyil -Səni gözləyən varsa;
IX fəsil, 5Onları meşə kənarındakı ucqar bir stansiyada vaqondan düşürdüb, dörd təkər arabalara doldurdular və meşənin dərinliyinə gətirdilər. Burada ətrafı tikanlı məftillərlə çəpərlənmiş daxmalar var idi. Gələnləri daxmalara bölüşdürdülər.
Gəldi bahar“Onu bağışlamaq olarmı?” filmindən*Elimin, yurdumun çox baharı var,
Talein yar olsa sənə hər zamanTalein yar olsa sənə hər zaman,Hər hünər qarşında diz çökər inan!
Balaca mütəfərriqələr 29Dərvişin fəryadı**Biçarələr, dalında palan, başında mündəris börk, ya dəsmal, libası zibil içindən tapılmış, ömründə hamam görməyən, bir gün tox, bir gün ac, biçarə, bədbəxt, günü qara qardaşlarım!.. Halınız yadıma düşəndə ciyərim odlanır. Xaraba qalsın İran, necə ki qalıbdır. Vəzirləriniz əlimə düşsəydilər, sizləri qətrəbəqətrə düzərdim, qardaşlarım, ərz edərdim cənaba: buyuruz tamaşa ediz bu hala, bu ruzigara, biçarə, sərgərdan, köməksiz qardaşlar! Vətəninizdə insaf, vicdan, rəhm, mürüvvət, namus yox, millət tar-mar olub, vilayətiniz viran... Vüzərayi-İran! Çöküb dizlərim üstə, üzümü tutub xudavəndi-aləmin dərgahına dilisuzanidən hərdəm çıxan əfğanə tapşırıram sizi! Qorxun nalədən, bəd duadan? Eyş-işrətdə ömr keçirib axırı təşrif aparacaqsınız. O dünyada yeriniz məlum. Tarix tutacaq yaxanızdan, cavab istəyəcək, İranı viran qoyub, milləti zar, əli qoynunda, xanlıq etdiniz, nə verdiniz əvəzində? Cavabınız nə olacaq, əfəndilərim?..
– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban –Çıxara bilmədim malı örüşə!..
Polyak qızı Səlmi(Müqəddimə əvəzi)*Bu il Avropaya nə tez yağıb qar?
Qəzəl 2235Bu bağın gülləri sənsiz tikandır,O camın, bax, dodağı lalə-qandır.
Rübai 283Gözəllər mənimtək sənə qul olar,Kədərlə ağlaram sən güləndə, yar.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Qəzəl 559جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنمرایگان باشی اگر، جان در کف پایت کنم
Göz ağrısıBizim Azərbaycanda Su təsərrüfatı işçiləri necə ki, lazımdı qabağa getmir. Bir tərəfdən kəhrizlərin çoxusu təmir olunmur. O biri tərəfdən də sudartan maşınların habelə çoxusu yenə təmir olunmayıb, durur.Mən hərdənbir öz-özümə deyirəm ki, görəsən, səbəb nədir ki, Azərbaycanda suvarma işləri həmişə axsıyır.
Gözün gönülümi sanemâ ala degül miGözün gönülümi sanemâ ala degül miDöndere lebün göz yaşını ala degül mi
Xosrov və Şirin, fəsil 43Keyf etdikdən sonra şah bir neçə gün,Dedi: "Qoşun verin mənə, köməkçün."
IV. Brilyant sırğalarLeyla xanım doktor Araratyanın qızı Esteri təqib etməyə başlamışdı. Onun daşnaq rəhbərləri Hamazasb və Avetisovla əlaqəsi Leylanı şübhələndirmişdi.Buna görədir ki, Leyla Esterin stolu üzərindəki şeyləri, jaketinin cibini və redikulunu araşdırmaqdan heç də geri durmazdı.
Qəzəl 292آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند
Rübai 80خواهی که شراب اولیا نوش کنیباید سخن فضل خدا گوش کنی
Töhfeyi-Sami, bölmə 562قصه خوان و شاعر بود چند روزی بخدمت صاحبقران میرسید این شعر را زمانی که در ملازمت بوده گفته :شاها، بدولت تو حیثیتم بسی هست
Həccacın seyidləri qırmasıNecə ki, Yusif-ibn HəccacıNəql edirlər o sahibi-tacı,
Qitə 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
VardırPaytaxtını sorsan, deyər üç min yaşı vardır,Təsdiqləyən anbarda çopur bir daşı vardır.
Rübai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
AğladıUrmiya gölünə qan çilədilər,Ördəyim ağladı, qazım ağladı.
YatıramMən də, ay can, nə qədər yatsa müsəlman, yatıram,Məni dindirmə, qoy asudə, ay oğlan, yatıram.
VIIIXasay gecə-gündüz küçələri ölçürdü. O indi Rəcəbin əlaltısı olmuşdu. Qələbəlik yerlərə soxulur, onun-bunun cibinə girirdi. Çox vaxt pivə satılan budkaların qarşısında əlində bir torba bişmiş noxud adamların içinə soxulur və paltarın üstündən cibləri axtarırdı. Birinin cibində pul olduğunu görüncə Rəcəbə göz-qaşla anladır, Rəcəb bir bəhanə ilə ona yanaşır, qolunu yuxarı qaldırıb o adamın şapkasını qolu ilə bərk aşağı basırdı. O adam Rəcəbin qolunun altından çıxmağa və şapkasını düzəltməyə çalışırkən Xasay fürsətdən istifadə edib tez onun cibinə girirdi. Xasay hər zaman müvəffəq ola bilmirdi. Çox vaxt adamlar xəbər tutur, onu döyür, söyürdülər. Bu acıların hamısını duyduğu halda, o yenə də bu çirkin işdən əl çəkmək istəmirdi.Rəcəbin Xasaydan əvvəl Həsən adlı bir əlaltısı da var idi. Həsən ağır və tənbəl bir uşaq idi. Oxumaq və işləməkdən qaçırdı. Ona görə də Rəcəblə yoldaş olmuşdu. Xasaydan sonra Rəcəbin ona bir o qədər ehtiyacı yox idi. Bununla belə çox vaxt hər ikisini yanına salıb ova çıxırdı.