Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Ya şəhid gərək, ya intiqam almaq gərək”*Füzuli*
GileylənməyirTaleyə uzanır narazı əllərDinən: “mənim payım az oldu” – deyir
Səadətnamə, 46چون کسی کرد از این دو قوم سؤالدر جوابش چه گفت صاحب حال
Ey əhli-eşq, Kə’beyi-məqsudi-zatunizEy əhli-eşq, Kə’beyi-məqsudi-zatunizVəsfünə acizəm, deyə bilməm sifatuniz.
Ordan-burdan 12Xolera və rəmazanəl-mübarəkMəşhur məsəldir ki, deyərlər öz gözündə tiri görməyib, özgə gözündə qıl seçir.
DeyərsənHasan əmi, bir Allahın eşqinə,Mənim ərzim o canana deyərsən.
Dərs(İstudentlər məişətindən)İstudent Həmzə-bəy güzgünün qarşısında durub özünə tumar verirdi: başını darıyırdı, bığlarının uclarını maşa qüvvəsilə şişliyib yuxarı qovzuyurdu; kirpikləri qara idisə, şimalda artıq xoşa gəldiyi üçün, daha da sürmə ilə qaralıyırdı.... Həmzə-bəy zahirində bir qüsur qoymadı: üzünü kirşanladı, dodaqlarına allıq sürtdü və ətirlənib otaqdan çıxdı. Yayın son ayı idi. Peterburqun havası istiləşmiş idi, gün də hərdən bulutların arasında görsənirdi. Həmzə-bəy tramvaya minib Neva caddəsinə düşdü. Caddə həmişəkindən də artıq izdihamlı idi: lətif libaslarda xanımlar və qızlar deyib gülüşürlər; tələbə və talibələr ötüb keçirdilər. Zabitlər təmkin viqar ilə qılınclarını qaldırım ilə sürüyə-sürüyə gəzirdilər; tacirlər, mə’murlar, qəzetəçilər və ilax... Hər dəqiqə gözə sataşmaqda idilər. Səs küydən qulaq tutulurdu; tramvay, avtomobil, fayton, qaret və cürbəcür arabalardan küçədə tərpənməyə imkan yox idi... Həmzə-bəy ahıstə-ahıstə caddədə gəzirdi və qarşısına çıxan qız və xanımları şəhvətəngiz bir nəzərdən keçirməmiş olmurdu. Birinə göz edirdi, bə’zinə gülümsünürdü, kimisinə də seçmə bir kompliment deyib nəzərini özünə cəlb edirdi. Həmzə-bəyin bu hərəkəti adi bir iş idi: neçə illər idi ki ömrünü bu minval ilə keçirirdi və təngə gəlmək, usanmaq bilməzdi. Çünki gündə bir təzə iş ittifaq düşürdü. Gündə bir vəqəyə rast gəlib sonra yoldaşlarını kamal-iftixar ilə bu «qəza-vü-qədərdən» xəbərdar edirdi.
ÇataçatEl yeridi, yalqız qaldın səhrada,Çək əstərin, çal çatığın çata-çat.
Qəzəl 33انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است
“Pəri cadu”Seşənbə günü, oktyabrın 26-da Dövlət Teatrında türk aktyorları tərəfindən türk dramaturqlarından Əbdürrəhimbəy Haqverdiyevin “Pəri Cadu” adlı əsəri oynandı.Oyundan aldığımız təəssüratı yazırkən, mütəəssir olmaq üçün, təfərrüatdan vaz keçib də, bir neçə mühüm nöqtələrə toxunacağıq.
MənimQürbət eldə, yad məkanda qalmışam,Yoxdur bir yadına salanım mənim.
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
Mirzə Melkum xana1871-ci il iyunun 8-də Melkum xana yazılmış məktubun surəti**Ruhi rəvanım, Ruhül-qüds!
Mənaziri təbiətBaxılsa eyni-həqbin ilə aləm Turi-Sinadır,Giyahi-mövcəzən ahəngi-lahutilə guyadır.
Şeir 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتننیست گشتن، لیک عمر جاودانی داشتن
Bir anlıq səadətQar yağır lopa-lopa.Pəncərədən baxıram.
Xuraman-xuramanPənbə, şəffaf, ipəkli bir çarşaf,Lərzişi-səfvətilə hər saət
Sən güldükcə mən ağlaram, mən ağlaramSən güldükcə mən ağlaram, mən ağlaram!Sən susduqca mən çağlaram, mən çağlaram!
Qitə 46وُزرا از چه دیده مینشوندراستی مردمانِ دیدنیند
Mənalı gülüşSabit Rəhmana*Şirin gülüşlərlə gəl güldür bizi,
Utanmaq, qızarmaqIQalxıram kürsüyə danışmaq üçün
Qəzəl 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
Ovçu QasımOvçuların yalan danışmaları hər bir yerdə məlumdur. “Ovçu yalanı” zərbülməsəldir. Bununla belə, vay o şəxsin halına ki, ovçunun hekayələrinə inanmayıb başını bulaya və yainki çiyinlərini qısa, yaxud dodağı altında təbəssüm edə; ovçu o saat inciyib daha hekayətlərin dalısını söyləməyəcək və deyəcək:– Doğrudur, ovçu çox yalan danışan olar və mənim yoldaşlarımın arasında da qurama-qarışıq söyləyən çoxdur. Amma mən ömrümdə yalan söyləməmişəm.
Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.Bir gözəlin vücudunun şəhrinə,Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.
Sularda yanğınÜzgüçülər əllərində fanar,Dneprdə su altında odlar yanar,
İt və kölgəsiBir it ağzında bir sümüklə səhər,Su kənarından eyləyirdi güzər.
GəldimYar, səni ədalət bildim,Mən qapna dada gəldim.
Vətən sevgisiVətən! Vətən! – dedin hər kəlməbaşı,Sözünün hər biri şirin qənd, noğul.
Gülablıya məktubZərxara, hardasan?Səsimə səs ver!