Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Düşdü yadıma kecən gunlərim, əfsus olsun,Bizi məyus edən dəhrdə məyus olsun.
Qəzəl 3461Qəlbi kövrək olanın göz yaşı da oldu rəvan,Bənzəyir bir bulağa qaynaıb axmaqda hər an.
Qəzəl 159Parlaq üzü qarşısında yox Aya məhəl qoyan,Zülfü ətir saçdığından tapılmadı müşk alan.
Qəzəl 38Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda,Ma bəda qəbləkə ma fiykə minəl-hüsni bəda
Cami-Cəm, fəsil 5Ey göyü eşqilə məftun eyləyən,Məni də yada sal, and verirəm mən.
Şad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamıŞad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamı,Bən irməz isəm, nəsnə sizə kəm olamı?
HamballarTarixi-miladinin 1921-ci ilində,-- ki bolşevik inqilabının Bakıda ikinci ili idi,--təzə Kommunist hökuməti var qüvvətini və həvəsini məmləkəti düzəltməyə sərf etməkdə idi,--mən də qohumlarımızın birinin evində yaşayırdım. Qabaqca mənzil tapmaq fikrinə düşdüm. Rəfiqlərimin köməkliyi ilə və idarələrin sayəsində mənzil də tapdıq; ancaq mənə verilən üç otağın nə bir stol-kürsüsü vardı ki, üstündə oturub yazı yazasan, nə də bir qeyri avadanlıq vardı. Haradan da tapmaq olar? Nə dükan-bazar var ki, gedib pul verib alasan, nə də çoxluca pul var ki, dəllal vasitəsilə artıq qiymət verib hər bir şeyi gətirdəsən.Xülasə.
İqbalnamə, fəsil 1Harda ki, ağıl bir xəzinə tapar,Allahın adını eyləyər açar.
Töhfeyi-Sami, bölmə 164از مردم معتبر شیراز بود و در میانه اهل فضل بخوش طبعی و ادراک ممتاز، ولی تخلص میکرد . این رباعی از اوست :غم را ز من و مرا گریز از غم نیست
Süruri-xəlvət Hüseynqulu xanAxşam saat səkkiz idi. Bu gecə Rəşidülmülk öz «sevgilisi» Hüseynqulu xan Süruri-xəlvət ilə evə hər gecəkindən tez gəlmişdi. Buna görə də Mahru xanım şübhələnir və bunun səbəbini öyrənməyə çalışırdı. O adəti üzrə Rəşidülmülklə öz otağının arasında olan dəhlizə keçərək onların danışıqlarını eşitməyə başladı.Süruri-xəlvət Rəşidülmülkün yazı stolundan kənarda durub onun yaxınına getmək istəmirdi. Rəşidülmülk isə bir neçə kərə:
Qəzəl 53جز وصل رخت چاره درد دل ما نیستاین حال که را باشد و این درد که را نیست
Rübai 34هر چند که در مرتبه ما میرانیمانصاف توان داد که ما میرانیم
Qəsidə 129Əgər könül yerinə canı istəsə canan,Qəsəm onun canına, etmərəm müzayiqə can!
İkinci pərdəPark şüarlarla bəzənmişdir. Bəzi ağaclardan paltar eskizləri və modelləri asılmışdır. Pərdə açılarkən rəqs edən gənclər səhnədən keçirlər. Qorxmazov alnının tərini silə-silə gəlir. Dilavər, Bayramalı və Dəmirov əl çala-çala onu təqib edirlər.*Qorxmazov**
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
Hər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylərHər kimsə ki, seyri-xaki-Bağdad eylər,Sanmın ki, o qəmgin ürəgin şad eylər,
Şikayətnamə 17Aman, ruzigarın əlindən, aman!Tapmazsan vəfadan onda bir nişan!
Beşinci fəsilITətil və nümayişlər gündən-günə canlanırdı. Hər gün təşkilat rəhbərləri və fəal fəhlələr tutulub həbsə atılırdı. Buna baxmayaraq, tətil və nümayiş bütün qüvvəti ilə davam edirdi. Bir çox qurban verən bu davamlı tətil və nümayişlər yatdığı zaman Doqquz yanvar hadisəsi baş verdi. Proletariatın inqilab ruhu ilə coşub-daşdığı bir zamanda Putilov zavodundan bir neçə fəhlənin qovulması böyük bir həyəcan doğurdu. Peterburqda ümumi tətillər başlandı. Fəhlələr keşiş Qaponun məsləhəti ilə çarın yanına gedib özü ilə görüşməyə və dərdlərini açıb ona söyləməyə qərar verdilər. Yanvarın 9-da böyük bir izdihamla irəlidə xaç və çarın rəsmi Qış sarayına doğru hərəkət etdilər. Dəstə içindən bir neçə səs eşidildi:
Yenə təsir eləmir...Sirkdə çox tərbiyəni verir bil insan ayıya,Yenə təsir eləmir molla Məhərrəm dayıya!
Rübai 111Ləlindən öpüb sonra sormaq arzumdur.Sənlə mey içib badə vurmaq arzumdur.
Atəşkədə, fəsil 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Qəzəl 129عارضت را نقاب کرده شعاعبرقع آقتاب گشته شعاع
İki cavablara bir cavabLoğalaşıb, a görməmiş, çox da belə fırıldama!Tərbiyəsiz uşaq kimi boş-boşuna hırıldama!
Rübai 66گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم
QocaƏkdiyi çiçəklər göyərirhər bahar gələndə,
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
Ey qönçədəhanım, tazə-tərlikdəEy qönçədəhanım, tazə-tərlikdəNə gül həmta olub, nə lalə sənə.
YaşayacaqdırUçub getdik bu dünyanın başının üstdən,Bir ömür də keçməyibdi yaşının üstdən,
«Ətsiz» romansıBir zaman dözməz idik bir neçə saət ətsiz,İndi aylarla qalır güllü-cəmaət ətsiz.
Könlüm nəsibi çün ki, bəla qıldı yarədənKönlüm nəsibi çün ki, bəla qıldı yarədən,Tabi-bəla gətürmədi, can çıxdı arədən.