Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənə dənizləri verərəm, dedin,Bu sözdən dəniztək qabardı sinəm.
Dördüncü hissə, 14Gecədən xeyli keçmiş Göytəpənin kənarında bir dəstə atlı göründü. Səs salmamaq üçün xır yolundan çıxdılar. Təpələrin arasında cilovu çəkib dayandılar. Bir xeyli, nəfəs belə almadan ətrafı dinşədilər. Xır yolu bomboş idi. Kəndin arasındakı cığırlarda da bir tərpəniş sezilmirdi. Sükutdan qulaq batırdı. Sahil boyu səpələnmiş daxmaların işığı çoxdan sönmüşdü. Göyün üzü tutqun olduğundan, kəndin üstünə çökən qaranlıq daha da qatılaşmışdı. Yalnız Kür daxili bir qəzəbdən titrəyirmiş kimi boğuq-boğuq uğuldayırdı. Hardasa kəsik-kəsik it hürürdü.Atlılar xısınlaşdılar. Astadan fit çalındı. Bu işarədən sonra Acı dərə tərəfdən qatar-qatar qaraltılar axışıb gəldi. Onlar da təpələrin arasında dayandılar. Kimi isə gözlədilər. Nəhayət, axırıncı dəstə də onlara qarışdı. Yalnız bundan sonra hissələrə bölündülər. On-on beş atlı da xır yolunu keçib kəndin alt tərəfinə doğru irəlilədi. Sahilə yaxınlaşanda cığırdan çıxıb Cahandar ağanın evinə doğru getdilər. Yarğanın kənarında seyrəlib zəncir kimi uzandılar. Suvadağa gedən yolu kəsdilər. O biri dəstə boz kolların arası ilə kəndin üst tərəfinə doğru yollandı. Yenidən hər şey sakitləşdi. Üçüncü dəstə isə torpaq yolla irəlilədi. "Zayej"in bərabərinə qədər səssizcə getdilər. Burada dönüb xır yoluna keçdilər. Birbaş həyətə doluşdular. Cilovu çəkib dayandılar. Kim isə qaranlıqda əli ilə işarə etdi. Atlılar iki bölünüb evi arakəsməyə aldılar. Bir xeyli gözlədikdən sonra üç nəfər atdan düşdü. Çaxmaq səsləndi. Sinə-sinə eyvana çıxdılar. Otaqda adam olub-olmadığını yəqinləşdirmək məqsədilə qapının dalında dayandılar. Susdular. Heç nə eşidilmirdi. Bəlkə onu duyuq salmışdılar? Bizdən fənd tərpənib aradan çıxmışdır? Bəlkə hər şeydən xəbərsizdir, yorğan-döşəkdə şirincə yatır? Bəlkə də içəridə, əlində tüfəng, dayanıb gözləyir?
Qəzəl 6378Ya ürəklə ələ al camı, meyə hörmət elə,Ya da heç meyxanaya basma qədəm, möhlət elə.
Qitə 169Hicrətin beş yüz ili dövri-kəmal olmuş yəqin,Ondan əvvəl beş yüz il olmuş bizə dövri-məhal.
Qəzəl 186Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir,Dayanmadan ona hər söz desəm, cavab verir.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Zaman ol zaman idiXoş ol zaman ki, rus mənə həmzəban idi,İngilis elçisi ilə, Mirzə xan ilə
Nigâr ışkı çerâğı gönülde yana gerekNigâr ışkı çerâğı gönülde yana gerekİv issi çohdur uyır nâgehin oyana gerek
Şərəfnamə, fəsil 39Dur, saqi, o qızıl camı qoyma boşKi, Cəmşid, Firidun yadigar qoymuş,
ZərafətHərdən mənim xəyalıma belə bir şey gəlir.«İrşad»ın sütunlarında gözümüzə sataşdı ki, iki il bundan irəli Bakıda aclar üçün cəm olunan qırx beş min manatın yarısı xərcləndi, amma yarısı hələ xərclənməyib durur.
Qəzəl 441باده می نوشم و سودای تو در سر دارمآیت مصحف سودای تو از بردارم
Qəzəl 5در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا
Töhfeyi-Sami, bölmə 109از سادات اصفهان بود همیشه عمر در شرب مدام صرف مینمود این مطلع اوست :دلا دیوانگی و عاشقی یاران هم دردند
İskəndərin vəqəsi (Nəql edirlər ki, bir gün İskəndər)Nəql edirlər ki, bir gün İskəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
DostlarlaDostların həsrətinə dözməyə yox məndə dözüm,Dalaram gözlərə dostlar görünən məclisdə.
Rübai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Həqiqətlə, məhəbbətləGəl təzə il, birgə gəzək anam Vətən torpağını.Hər ilin öz gözəlliyi, hər ilin öz neməti var.
Can avtobusEy Bakı şəhrində hər tərif şayan avtobus!Sən ki, gəldin, çıxdı yaddan konka, dilcan, avtobus!
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
Rübailər, 52Ceyran Çini öz mişkinə qəltan eylər,Ətriylə saçın mişki peşiman eylər.
Qəzəl 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Digər şeir 38چشمت چو تیر غمزه گشاد از کمان دهداز زنده جان ستاند و بر مرده جان دهد
Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!İran özümün, Rey, Təbəristan özümündür!
Qəzəl 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Səviyyə– Ə, səviyyəni hardan alırlar, necə alırlar? Səviyyə lazımdır.– Nə lazımdır?
Hər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası varHər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası var,Hər duyan qəlbin, əzizim, gizli bir sevdası var.
Araz üstə çinar gördümAraz üstə çinar gördüm.Qoşa çinar.
Rus vəliəhdinəQafqaz canişininə*Ey vəliəhd, sənə lütfi-xuda yar olsun,
TürkmənbaşıSən fələkdən qorx, ətəkdən tök daşı türkmənbaşı,Öylə bilmə dahi sənsən, biz naşı türkmənbaşı.