Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xaqani, sən adi piyadasan, bil,Yeddi ev keçməyin çox asan deyil.
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
Qəzəl 669ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو
XoşbəxtlikAllah-taala biz müsəlmanları xoşbəxt yaradıb.Bir fikir elə və gör ki, heç zəhmət çəkməyə-çəkməyə hər nə ki, dünyada var, – hər bir şey bizim ixtiyarımızdadır. Götür dəmir yolu, teleqrafı, telefonu və qeyri bunun kimi şeytan işlərini, – bunların ixtiyarında nə ki, zəhmət çəkmişik, bəlkə bunları avropalılar sümük sındırıb icad edəndə biz ayaqlarımızı soyuq suya uzadıb, on səkkiz saat iftarın intizarında olurduq, amma axırda Allah-taala bizi bu dünya nemətlərinin heç birindən məhrum qılmadı; çünki həqiqətdə də biz xoşbəxtik.
Bize her lahza devletden işâretdür işâretdürBize her lahza devletden işâretdür işâretdürSa'âdet kapularından beşâretdür beşâretdür
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Təbriz üzərinə hücumNina faytonda gedirdi. Onu konsulun nökərlərindən biri yola salırdı. Bu vəziyyət, yaxında bir təhlükənin meydana çıxacağını göstərirdi. Mən tələsik Ninanın yanına getdim. Evinə girdikdə, o, hələ paltosunu çıxarmamışdı. Onun həyəcan və iztirabı köksünün döyünməsindən və tövşüməsindən bəlli olurdu. Məni görən kimi:– Bu gün işi bitirəcəklər. Rus himayəsində olanlar Eynüddövlənin istiqbalına hazırlanırlar. Ziyafətdə iştirak edənlərin siyahıları da tutulmuşdur. Bir azdan sonra ümumi hücum başlanacaqdır, – dedi.
Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Ona aid edilən şeir 3ز اهل مدرسه و خانقاه و جمله دیارسؤالهاست مرا به طریق استفسار . . .
Töhfeyi-Sami, bölmə 329از اولاد شیخ صدرالدین راستی است و در شعر طبعش بلند افتاده و قصایدی که در منقبت امیرالمؤمنین اسدالله الغالب علی بن ابوطالب گفته مشهور است و در غزل نیز دیوان ترتیت کرده و این دو مطلع در دیوان غزل او مندرج است :شیرین تر از این قصه کسی یاد ندارد
Qitə 24بدست تو ملکا ملک خسروانی هستبدین جهانت فرمان و کامرانی هست
Cahil ata ilə alim oğul hekayəsiBir təvangər əvami-dəryadilGöndərir oğlun elm edə hasil.
Nə deyirsən?Sən sevgiyə gerçəkdə bir əfsanə deyirsən,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər, nə deyirsən?!
Qəzəl 69مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
Mənim deyil, sənindirEşqinlə gecə-gündüz vuran bu şair ürəkİnan, sevgilim, inan, mənim deyil, sənindir!
Könül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarmaKönül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarma,Nə etibar ona, bietibarə yalvarma!
Bir maySəhər-səhər pəncərədənŞəfəq gülümsədi birdən.
Rübailər, 149Şor bəxtim üzündən qanını, ey canan,Aldatdı əgər tökdüsə zalım dövran.
Qəzəl 71سینه صافان ز غمت چشم تری یافتهاندپاکبینان ز نگاهت نظری یافتهاند
Atəşkədə, fəsil 5شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب
Bir gülVaiz ki, çıxar minbərə tez püflər odu,Təkfirə qoyar kimin ki, eşq isə modu;
Qəzəl 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Gənc ustaMuradov Fərrux buraya 1944-cü ildə, küləkli bir yaz günündə gəlmişdi. Abdullayev adlı ucaboy, qırmızısifət bir mühəndis maşınların qabağına çıxdı, komsomol səfərbərliyi ilə gələnləri mehriban qarşıladı. Cavanlar o gün vaxtlarını tikinti idarəsinin kadr şöbəsində keçirtdilər: mənzillərdə yerbəyer oldular, hesaba alındılar, briqadalara bölündülər. İkinci gün onların əlinə bel, külüng verib, qum təpələrinə oxşayan bir yerə gətirdilər. Fərrux burada tikinti başlandığını güman edirdi. Mühəndis onun zənnini duyubmuş kimi, irəli yeridi:– Burada heç nə tikilməyəcək. Vaxtilə tikilmiş mənzilləri qum altından çıxarmaq lazımdır!
Cavanlara xitabMənim düşkün könlüm sizdən eləyirBu fərz olan təmənnanı, cavanlar.
Dağlar məni tanımadıXam otlağı yara-yaraGöy yastana çıxdı maşın.
Məşşatə gözünə sürmə çəkəndəMəşşatə gözünə sürmə çəkəndəSanasan, gözümə bıçağı çəkər,
Əli bayrağıdı buBu sinəm dağına əl dəymə Vətən dağıdı bu,Bu dağın lalələrin əzmə şəhid bağıdı bu.
Göy dənizdə söndü fanarGöy dənizdə söndü fanar,Söndü yenə yanmaq üçün.
...Ya ikiDost-mehriban ya bir olar, ya iki*Molla Cümə*
PayızDurna köçdü, lələk saldı,Vida nəğməsini çaldı.