Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey yığılan canlar, minnət eyləyin,Dursun, o gözəllər şahı oynasın.
İmkan olar biz bilmərikQorxuram yellər əsər, tufan olar biz bilmərik,Yer dinər, göy dindirər divan olar biz bilmərik.
Sən dedin: – Ay gözəldi!Sən dedin: – Ay gözəldi!Qəmər xoşuna gəldi...
Məni bayraq kimi tutun yuxarıMənim həyatımın nə mənası var,sizin üzünüzdə gülüş olmasa.
Bir qədəm qoygil dedim bu çeşmi-giryan üstünəBir qədəm qoygil dedim bu çeşmi-giryan üstünə,Dedi kim, nola gələli xoş ola can üstünə.
Dördüncü pərdəX a n ə n d ə q ı z--Saqi, benure-bade bərəfruz came-ma (2 dəfə)
Mahimi gördüm ki, yüzindən niqab almış gedərMahimi gördüm ki, yüzindən niqab almış gedər,Pərtövü nurindən anun afitab almış gedər.
Şairlik dəbdən düşübŞairlik dəbdən düşüb...Bir yerə sığışmaz,
Qəzəl 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Rübai 184Sarımsaq kimi ol - dərdlərə dərman,Qəlbinin oduyla soğantək odlan!
Qəzəl 310دلدار دل ببرد و زما پرده میکندما را ز هجر خویشتن آزرده میکند
Qəzəl 34Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan,Deyil ulduzlar, o sinəndəkilərdir peykan.
XəstəxanayaDağıstan mətbuatında bu axır vaxtlarda bir qəribə əhvalat üz vermişdir ki, onu biz də məcmuəmizdə qeyd etmək istəyirik.Necəki oxucularımıza məlumdur. Dağıstanda bir neçə ay bundan qabaq ərəb dilində “Bəyan ül həqayiq” adında bir məcmuə çıxmağa başlamışdır. Məcmuəni çıxardan altı nəfər Dağıstan üləmasıdır. Şüar və məsləkləri dünyanın mömin bəndələrini pak olan İslam dininə hidayət etməkdir. Keçən nömrələrimizdə bu barədə yazılmışdı. Ona görə mətləbə keçirik.
Hufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerümHufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerümPiste lebün içün şehâ unnâb gözlerüm
Leyli və Məcnun, fəsil 37Məcnunun dayısı Səlim Amirinin Məcnunu görməyə gəlməsiBəli, söz sərrafı o vaxtdan bəri
Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Eldəniz RübatıYay istiləri düşdüyünə görə Atabəyin ailəsi Eldəniz Rübatı yaylasına köçmüşdü. Mələkə yaylaqda yaşadığı zaman təyin edilən mühafizə dəstəsinin başçılığını Atabəy Məhəmməd Hüsaməddinə tapşırmışdı.Atabəy öz oğlunun həyatını və gənc qadınının namusunu ancaq Hüsaməddinə inanırdı. Çünki Qətibənin özü də Hüsaməddinin namuslu və sədaqətli bir zat olduğunu və onun Əmir İnancın nemətləri ilə böyüdüyünü Atabəyə dəfələrlə söyləyib inandırmışdı. Lakin Qətibənin özü şəxsən Hüsaməddinə inana bilmirdi, yenə də Hüsaməddinin intiqamlarından qorxurdu. Xüsusən, Qətibə yaylaqda yaşadığı zaman Hüsaməddin qəlbində bəslədiyi intiqamı asanlıqla həyata keçirə bilərdi. Buna görə də gecələrin birində Qətibə öz cariyəsi Səba xanımı Hüsaməddinin dalınca göndərib onu öz çadırına dəvət etdi. Qətibə daima bir məsələni bəhanə edərək Səba xanımı onun çadırına göndərirdi, çünki Hüsaməddin öz sirlərini ancaq Səba xanıma deyirdi. Səba xanım isə Qətibənin tapşırığına görə Hüsaməddinin bütün sevgi elanlarına müsbət cavab verir, rəsmiyyətə salınmasa belə onunla yaşayırdı. Hüsaməddinin fikrincə, Qətibənin bu macəradan xəbəri yox idi, çünki Səba xanım hər zaman onunla gecələdikdə, ona yalvarır, Qətibəyə xəbər verməməsini tapşırırdı.
Qəzəl 98در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشدجان و جهان چه ارزد یا سیم و زر چه باشد
Töhfeyi-Sami, bölmə 65پسر امیر مایلی مذکور است . این مطلع از اوست :بهار و گل شکفته عندلیبان در غزلخوانی
Qəsidə 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان
İntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliİntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliDəmi-qüdrətdə füzundur fərəhü zövqü səfa.
Yoxdur əzizimBiri ac, o biri toxdur, əzizim,Çox da od çox yerdə çoxdur, əzizim,
Rübai 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Ömrümə yazmasınlarMənə elə gəldi ki, sənsiz keçinərəm mən,Yanıldım, ey sevgilim, qəlbimdən köçmədin sən.
Yarım tökəndə gül üzə zülfi-siyahiniYarım tökəndə gül üzə zülfi-siyahini,Sandım ki, gizlədib fələk əbr içrə mahini.
Üçüncü pərdəTəbii bir dağ üstündə vəhşi ağaclar, çalılar. Səhnənin nəhayətində uca qarlı dağlar,*qayalar, ətəklərində çalılar. Sağ tərəfdə, səhnənin ikinci kolissasında (səhnənin yan*
Rübai 144ای در طلب تو عمر من فرسودهنابوده شده با تو دمی تا بوده
Qəzəl 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Qəzəl 99چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ
Qəzəl 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم