Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا چند دلت بیخبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود
Ləali-mənzumə, fəsil 27ای فخر رسل که دیر باز آمدهایشک نیست که از راه دراز آمدهای
Müfrəd 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
İki dəfə doğulanlarDədə-babadan görmüşük ki, insan bir dəfə doğular, bir dəfə də ölər. Şah olsun, hambal olsun. Varlı, ya kasıb olsun. Adam bir dəfə doğular.Amma indi görürsən ki, bir dəfə nədir, elə adamlar var ki, iki dəfə, ya bir neçə dəfə doğulurlar. Özü də beləsi bir deyil, iki deyil, çoxdur. Uzağa getməyək, lap bizim qapıbir qonşumuz montyor Qələndər!
Araz, Astaraçay axır lal kimiAraz, Astaraçay axır lal kimi,Onlara çatmırmı sözlərim mənim?
Sirr sözüMəni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Qəzəl 105از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Qitə 94Qoşub şəhvət ardınca, ömrümü bada vermə,Onsuz da həyatını bada verir bu fələk.
Qəzəl 111Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil!Ayırmaq dostu dostundan dözülməz bir cəfadır, bil!
Qəzəl 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Heykəl açılışıBu noyabrın 17-də böyük bayram günü Azərbaycan türklərinin sevgili şairi Sabirə dikəlmiş heykəlin açılı oldu.Şəhərimizin anlaqlılarının çoxusu orada görsənirdilər.
Dünyâyı çoh sınaduh bir bûyimişDünyâyı çoh sınaduh bir bûyimişKamu âlem varlığı bir hûyimiş
Xosrov və Şirin, fəsil 74Gördü ki, naz edir o zülfü siyah,Qılınc oynatmaqdan əl götürdü şah.
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Dördüncü pərdəKonturun qarşısında bir meydançadır. Mühəndislər, yer ölçənlər, işçi və fəhlələr sür’ətlə o tərəf-bu tərəfə gedirlər.*Mirzə Teymur və Mirzə Əhməd bu hərəkətə tamaşa edirlər.*
Qəzəl 247باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته
Qitə 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگلهخصم تو روبهست و حسام تو بنگله
Töhfeyi-Sami, bölmə 312تهرانی است و بقدر طالب علمی نیز دارد شعرش بغایت رنگین و نظمش متین است در اوان جوانی بمفاجا در گذشت مردم را گمان آن بود که نور بخشیه او را تسمیم کرده اند . این دو مطلع از اوست:گرهی در دل او هست که فریاد کند
Nə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənimNə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənim,Seyri-gülzardə bihudə nəyim var mənim?
SevindirənEy dostlarına sitəm verən dost,Ey dostu ədayla dindirən dost,
Qitə 32از بستر غم که جای بدخواه تو بادبرخیز سبک ورنه جهان برخیزد
Kəs, bilməzSevginin qədrini bu əsrdə hər kəs bilməz,Doğru aşiq özünə dərdi, qəmi bəs bilməz.
Dindirmədi, ey dil, səni canan, əcəb oldu!Dindirmədi, ey dil, səni canan, əcəb oldu!Etdin nə qədər naləvü əfğan, əcəb oldu!
Tülkü və qurdOldu bir yolda tülkü qurda düçar,Hara? – sordu, – gedirsən, ey sərdar?
Rübai 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Ləali-mənzumə, fəsil 32در وصف علی که هر که رائی داردکفر است خدائی که خدائی دارد
Müfrəd 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Qəm qəmi gətirər, dəm dəmi!Divar nəm yıxar, igidi qəm!*El sözü*
Əsdi payız yelləriƏsdi payız yelləri,Çiçəklər gizləndilər.
Yerin var Şəhidlər xiyabanındaQonşular evini kirayə verdi,dinlər dilimizə min ayə verdi.