Praise
هرگز نظر به بی سر و پایی نمی کنیکاو را هلاک تیر بلایی نمی کنی
Qasida 1ماییم درد پرور دنیای بی وفابا درد کرده خوشده مستغنی از دوا
Qasida 3نیست اهل درد را جز درگهت دارالشفابی دوا دردی کزین درگه نمی یابد دوا
Qasida 4السلام ای ساکن محنت سرای کربلاالسلام ای مستمند و مبتلای کربلا
Qasida 7هوای شمع رخت آتشم بجان انداختحدیث سوز نهانم بهر زبان انداخت
Qasida 8روی الم باز سوی کربلاسترغبت بیمار بدارالشفاست
Qasida 11طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداستطوف خاک درگه مظلوم دشت کربلاست
Qasida 16نوبهارست جهان رونق دیگر داردباغ را شمع رخ لاله منور دارد
Qasida 19بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شدبهر سو صفحه بهر خط سبزه زر افشان شد
Qasida 20فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شدکه هرچه در دل ما بود عاقبت آن شد
Qasida 22هر که در بزم بلا جام توکل در کشیداز خمار محنت و غم درد سر کمتر کشید
Qasida 23زهی دمادم به بوی زلفت مذاق من خوش دماغ من ترمرا زمانی مباد بیرون خیالت از دل هوایت از سر
Qasida 27هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواززمانه را به صلاح خلل نماند باز
Qasida 29دلم دُرجیست اسرار سخن دُرهای غلتانشفضای علم دریا فیض حق باران نیسانش
Qasida 31شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصلنماند نامیه را از خزان گره در دل
Qasida 34روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حالاین که او را هست در دل ذره از مهر حال
Qasida 35که یارب این روش آموخت در شفق بهلالکه کرد یکجهتی و گرفت دامن آل
Qasida 38دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالمحریفی کو که پیش او دلی خالی کنم یکدم
Qasida 39باز در ملک جهان عدل برافراخت علمفلک افشاند ز دامان زمین گرد ستم
Qasida 40منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمبه حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Qasida 41دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشماسیر دام محنت بسته بر دام بلا باشم
Qasida 43زبان خوشست که توحید حق کند به بیاناگر چنان نبود در دهان مباد زبان
Qasida 45ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهانسرو قد و لاله رخ ریحان خط و غنچه دهان
Qasida 48منم افتاده چو پرگار به سرگردانیمتصل از حرکات فلک چوگانی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.