Ghazal 82

از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 84

دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 87

گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 89

شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 90

دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 92

ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 97

هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 106

بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 107

جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 108

غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 109

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 110

موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 111

خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 112

دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 115

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 120

ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 121

بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 126

صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 127

فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 136

باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 138

بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 142

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.