Awhadi Maraghai: Nature and spring
ز دور ار ترا ناتوانی ببیندتنی مرده باشد، که جانی ببیند
Ghazal 322آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
Ghazal 324همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
Ghazal 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Ghazal 337دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟
Ghazal 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Ghazal 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود
Ghazal 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Ghazal 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Ghazal 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Ghazal 379به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خورببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر
Ghazal 386از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیکترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیکتر؟
Ghazal 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Ghazal 413گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز
Ghazal 416گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز
Ghazal 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Ghazal 420به رخ شمع شبستانم تویی بسبه قامت سرو بستانم تویی بس
Ghazal 421ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Ghazal 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Ghazal 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Ghazal 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Ghazal 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Ghazal 447دلم خرقهای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.