Rafig Zaka Khandan: Nature and spring
Ey şairlər, şeirdirBu dünyada səcdəniz,
Gül nəfəsli bülbüləNə söyləyir qızılgülə,Nədir düşündürən məni?
Cır arılarGültək arılar gülləri şəfqətlə gəzərlər,Gizlincə pətək gözlərinə inci düzərlər.
Getmə, gözəlim, getməGəldin, nə gözəl oldu,Gül açdı, tikan soldu,
Bahar gəlibdirYenə də bahar gəlibdir,Necə bəxtiyar gəlibdir!
Bu baharBir yaşıl ulduza bənzər bu bahar,Qəmlidir, yalqıza bənzər bu bahar.
Düşünmə, sevgilimDüşünmə, sevgilim, bugünGülümsəyən çiçəkləri,
GöstərinGülə candan, könüldən aşiq olan bülbüləBaşqa bir gül göstərin, aşiq olsun o gülə...
Könlümün türküsüKönlümün türküsü sənsiz olmaz,Gülşənimsən, çəmənimsən, gözəlim!
Qış getdi, bahar gəldiRüzgarlar üfüqlərlə qovuşdu,Bir dadlı bahar türküsü qoşdu.
Yoxdur mənə səndən uca, səndən böyük insanYoxdur mənə səndən uca, səndən böyük insan,Rəhmət sənə, rəhmət, Ata, insanlığa şansan!
Bakı – İstanbulBir dostum söylədi ki, keçib getdi çənlərin,Keçərkən Dolmabağça, Topqapı sarayından.
Dostlarla olandaDostlarsız olar sanki ölümcül kimi könlüm,Oxşar məni sevda dəmi, dostlarla olanda.
QaradaşTəbiət bir yaşıl nura bürünər,Üfüqlər açılar, günəş görünər,
BülbülXəzan gəldi, düşdü yenə soyuqlar,Dəli külək bağçalarda sayıqlar,
Şairin ömrüŞairin ömrü bahar ömrünə bənzər, məncə,Şairin ruhu bahar!
ÇocuqlarımaBöyüyün, çocuqlarım, açılın çiçək kimi,Gülün mənim ömrümə gözəl gələcək kimi.
Bir parça şeirQuşlar ki qonar, nəğmə deyər dilsiz ağac da,Bülbüllər uçan, güllər açan bağça şeirdir.
DolaqlarBudağa kök deyən calaqlar var,Kökə bağlanmayan yalaqlar var.
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
Bahar gəlmişBahar gəlmiş, əziz dost,Baharlanmış təbiət,
Zavallı bülbülYenə də gülşəndə zavallı bülbülBir gülə, bir xara baxıb ağlayır,
Sarı bülbülGülün eşqiylə nədəndir çağlar,Çağlamaqdan darılıbdır bülbül.
Sevirəm mən səni candanBir oğulsan, ulusa aşiqsən,Ən gözəl sözlərə sən layiqsən.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.