Ghazal 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 339

اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3390

بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3401

هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3402

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3405

منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3406

نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.