Ghazal 4304

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4312

آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4320

از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4326

تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4328

در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4329

تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4349

هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4358

پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4360

مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4392

این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4393

اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشدپروانه چه پروای عسس داشته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min