Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کردمنع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد
Ghazal 3362سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کردسفر آینه را رو به قفا خواهی کرد
Ghazal 3364از دو عالم دل اگر رو به سویدا میکردسیر پرگار درین نقطه تماشا میکرد
Ghazal 3365بیتو گر شاخ گلی دیده تماشا میکردمشق نظاره آن قامت رعنا میکرد
Ghazal 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Ghazal 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Ghazal 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Ghazal 3391اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد
Ghazal 3394سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد
Ghazal 3395چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟
Ghazal 3399اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد
Ghazal 3400پایم از گرمی رفتار چنان میسوزدکه دل آبله بر ریگ روان میسوزد
Ghazal 3406نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزد
Ghazal 3414محو دیدار تو راحت ز الم نشناسدصورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد
Ghazal 3417کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد
Ghazal 3418جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسدبوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد
Ghazal 3424خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد
Ghazal 3429بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شدحلقه کعبه شد آن چشم که حیران تو شد
Ghazal 3432صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد
Ghazal 3433عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟موج کی مانع آمد شد دریا باشد؟
Ghazal 3439پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشدهر که را سد رمق هست سکندر باشد
Ghazal 3440دایم از فکر سفر پیر مشوش باشدقامت خم شده را نعل در آتش باشد
Ghazal 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد
Ghazal 3464دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد
Ghazal 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Ghazal 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
Ghazal 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Ghazal 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Ghazal 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Ghazal 3493بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند