Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Ghazal 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Ghazal 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Ghazal 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Ghazal 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Ghazal 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Ghazal 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Ghazal 4179هر بلبلی که زمزمه بنیاد میکنداول مرا به برگ گلی یاد میکند
Ghazal 4184از دور باش کی حذر اغیار میکندگلچین کجا ملاحظه از خار میکند
Ghazal 4185مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند
Ghazal 4186پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند
Ghazal 4196با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند
Ghazal 4197حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند
Ghazal 4198از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند
Ghazal 4212از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند
Ghazal 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Ghazal 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند
Ghazal 4235دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Ghazal 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Ghazal 4241غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود
Ghazal 4242زین پیشتر متاع سخن رایگان نبودگرد کسادی از پی این کاروان نبود
Ghazal 4245هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود
Ghazal 4248آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود
Ghazal 4253رفتی و خط و خال تو از دل نمیروداین نقش دلنشین ز مقابل نمیرود
Ghazal 4261آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود
Ghazal 4263از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود
Ghazal 4266در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود
Ghazal 4267وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود
Ghazal 4270جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود
Ghazal 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود