Ghazal 1732

اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1739

گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1744

گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1747

به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1756

چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1759

کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1761

خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1770

چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1773

سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1775

به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1776

خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1786

ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1789

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1790

هزار بار درآیم اگر به خانه دوستبه کوچه غلط اندازدم بهانه دوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1791

ز عشق در اگر نور آشنایی هستبه زیر خاک هم امید روشنایی هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1792

اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1793

سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1795

به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1804

کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1809

زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1814

نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1818

طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1824

ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1836

نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1857

خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1858

جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست

Saib TabriziGhazal2 min