Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلهای غم ندیده پذیرای پند نیستآنجا که درد نیست، سخن سودمند نیست
Ghazal 2044ما را دماغ جنگ و سر کارزار نیستورنه دل دو نیم کم از ذوالفقار نیست
Ghazal 2047بازآ که بی تو مجلس ما را حضور نیستدر جبهه صراحی و پیمانه نور نیست
Ghazal 2053یک دم صفای عالم غدار بیش نیستآیینه آب سبزه زنگار بیش نیست
Ghazal 2056گوهر حریف سختی سنگ جدال نیستبا ناقصان ستیزه نمودن کمال نیست
Ghazal 2057از پیچ و تاب جسم، روان را ملال نیستدر ساز، نغمه را خبر از گوشمال نیست
Ghazal 2065سر رشته امید ز رحمت گسسته نیستتا لب گشاده است در توبه بسته نیست
Ghazal 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
Ghazal 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیستفرقی میان پیر و جوان زمانه نیست
Ghazal 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت
Ghazal 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشتجام سفالی از لب کوثر دریغ داشت
Ghazal 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت
Ghazal 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت
Ghazal 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت
Ghazal 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Ghazal 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Ghazal 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Ghazal 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Ghazal 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Ghazal 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Ghazal 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است
Ghazal 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است
Ghazal 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست
Ghazal 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Ghazal 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست