Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن
Qit'a 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Ghazal 75بهار آمد و باغ پیرایه بستچمن سبز پوشید و در گل نشست
Kirpügün tîr olalı kaşun kemânKirpügün tîr olalı kaşun kemânBellü bildük yohdur ecelden âmân
Ghazal 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Qit'a 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Ghazal 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibiKılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibiOlmadı yoluna kişi rüsvâ benüm gibi
Ghazal 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qit'a 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Ghazal 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Işk eri öküş derd ile hayrân ele girseIşk eri öküş derd ile hayrân ele girseMa'şûka dahi tuhfe-i devrân ele girse
Ghazal 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من
Qit'a 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Ghazal 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Ben hatun gibi hâme yazmamışamBen hatun gibi hâme yazmamışamOl hatı hîç hâma yazmamışam
Ghazal 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Qit'a 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Ghazal 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Sana gönül vireni kala câna sanmagılSana gönül vireni kala câna sanmagılTartına aklı cânını yacana sanmagıl
Ghazal 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Qit'a 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Ghazal 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarasıHergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarasıOnılmıyan yaraları bir dahi yine yarası
Ghazal 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Qit'a 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Ghazal 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Bülbül olgıl ki bir güle iresinBülbül olgıl ki bir güle iresinAğlayu isde ki güle iresin
Ghazal 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Qit'a 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند